Nog veel raardere halo’s

Rare halos.png

Standaard hemelverschijnselen zijn vaak al verbluffend genoeg, vooral als ze tot het wat minder geziene soort behoren. Halo’s, regenbogen, nachtende lichtwolken, glories, de groene flits, ik noem er maar een paar.

Halo regenboog nachtlichtwolk glorie groene flits

Maar dan heb je ook nog eens een hele prot aan verschijnselen waar we met de bestaande modellen helemaal niet van snappen hoe ze kunnen.

Mijn onderlaatste aanschaf, met passende dank aan een mede-Wikipediabewerker, betreft namelijk een exemplaar van het boek Rare Halos, Mirages, Anomalous Rainbows, and Related Electromagnetic Phenomena. Ja, kom gerust even bij van die titel.

Corliss

De schrijver, ene William R. Corliss, hield zich bezig met het verzamelen van anomalieën. Waarnemingen van fenomenen waar we tot dusver geen zinnige wetenschappelijke verklaring voor hebben. Maar dan niet op de Erich von Däniken “en dus zijn het de aliens”-manier, maar netjes wetenschappelijk gecatalogiseerd, van bronnen voorzien en afgewogen op geloofwaardigheid.

Nou, en wie dacht dat een negengradenhalo raar was kan zijn vingers aflikken met dit boek. Er zitten dingen bij die je normaal alleen in dromen ziet, maar die kennelijk echt door betrouwbare getuigen zijn waargenomen. Regenbogen die niet hangen waar ze horen. Zesvoudige regenbogen. Regenbogen met pilaren aan weerszijden. Valse zonnen. Zijdelingse luchtspiegelingen. Druppelvormige halo’s. Vierkante halo’s. Vierkante. halo’s.

Behalve kneiterintrigerend is het boek een wijze les in nederigheid. Als ergens-van-af-denken-te-weter heb je (ik) soms de neiging om te roepen “Dat kan niet, want daar is geen zinnige verklaring voor”. Maar zelfs als ook maar de helft van Corliss’ boek op waarheid berust (er is ook kritiek op zijn werk) verdient het aanbeveling om terughoudender te zijn met dat soort stelligheid. We (ik) vergeten nogal eens dat wetenschap immers niet een vastgekit stelsel zekerwetendheden is, maar juist een onophoudelijk balanceren op de grens met het nognietbegrepene.

Of, zoals Corliss zelf William James citeert:

Round about the accredited and orderly facts of every science there ever floats a sort of dust-cloud of exceptional observations, of occurrences minute and irregular and seldom met with, which it always proves more easy to ignore than to attend to … anyone will renovate his science who will steadily look after the irregular phenomena, and when the science is renewed, its new formulas often have more of the voice of the exceptions in them than of what were supposed to be the rules.

Maar vierkante halo’s??

Lichtende Nachtwolken

Ja, heel internet hangt natuurlijk al vol van mooiere & betere foto’s, maar dit zijn de mijne. Mijn allereerste nachtlichtwolken! Wonderschoon en volkomen bizar. IJle blauwige golfachtige sluiers die tot ruim na half 1 ’s ochtends hingen te doen alsof de schemering alweer aanbrak terwijl de rest van de hemel allang pikdonker was zoals het hoort. Bijzonder veel dank aan de mensen die mij hierop attent hebben gemaakt.

Klik op de foto’s voor groter beeld.

IMG_20190612_232357_HDRa

IMG_20190612_234040a

IMG_20190612_234907a

IMG_20190612_233715_HDRa

IMG_20190612_235341a

IMG_20190612_235638aL

IMG_20190613_000639a

IMG_20190613_000919_HDRa

IMG_20190613_001331_HDRaL.jpg

IMG_20190613_002159_HDRaL

Aanvang ongeveer 23:00, laatste shot dat mijn telefoon nog net aankon rond 00:35. Toen kreeg ik het te koud langs de Zijl, maar voor het mensenoog leek het nog altijd lokaal te schemeren.

Update: De telefoon van Blinde Schildpad (een van bovengenoemde attendeerders, die gisteravond uitgebreid de wolken met me heen en weer stond te appen vanaf de andere helft van Nederland) kan de dingen een stuk beter aan. Dit is min of meer exact hoe het er in het echt uitzag, inclusief sterren:

20190612_232916-01 (BS)

Draailier

Potseldremente. Het is dat ik het onethisch vind om banken c.q. padvinders te beroven, anders zou ik er een draailier van aanschaffen.

En/of een Oekraïense zangeres.

Fraai, is me dat.

Associatieve randgedachte: het Nederlands heeft een volstrekt belachelijk woord voor doedelzak (wat er ongetwijfeld mede debet aan is dat het instrument vaak niet serieus wordt genomen) en een compleet normaal woord voor draailier, terwijl het in het Engels exact andersom is (bagpipe / hurdy-gurdy). Wat zit de wereld toch weer balanzig in elkaar.

Taaldrab 30: Voynichmanuscript

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Het Voynichmanuscript is ontcijferd!

Spoiler: Nee, het Voynichmanuscript is niet ontcijferd. Nee, ook deze keer niet.

Wolken!

Ik plak ’m even bovenaan mijn blog zodat u het niet vergeet. Zometeen om 11 uur (nee, mijn berekeningen klopten dus inderdaad niet, waarom kan deze planeet niet gewoon één duidelijke tijd hanteren?) begint de Sky Gathering-livestream, met echte stukjes Berndnaut!

Update. Okee. De stream heeft het nog geen kwartier uitgehouden, net precies voordat Berndnaut werd aangekondigd. Hmm, hoogst verdacht. Een zich noemende “Cloud Appreciation Society” lokt tachtig mensen naar een enge kerk op een verafgelegen eilandje zonder internetverbinding… Weten die mensen soms meer over het Dyatlov-incident? En wat krijg je als je Gavin Pretor-Pinney achterstevoren leest? Precies: Yennip-Roterp Nivag. Wat dus zuiver Proto-Romaans is voor “4/15 was een inside job”, maar dan met de klinkers anders. Mij leggen ze niet in de luren.

Meer update. De overige sessies doen het (vooralsnog) weer. Ook leuk.

~~~

Lundy

Als eersteuurslid van desbetreffend genootschap én viaviavriend van onderhavige kunstenaar kan ik u deze aankondiging natuurlijk niet onthouden: aanstaande zondagochtend 19 mei ter gelegenheid van de Sky Gathering op het Kanaaleilandje Lundy ontvangt wolkenwaardeerder Gavin Pretor-Pinney wolkenfabriceerder Berndnaut Smilde. Voor wie deze toffe nubofielen niet kent:

  • Gavin praat over de Cloud Appreciation Society:

  • Berndnaut maakt een wolk:

De livestream zal (als mijn berekeningen kloppen haha niet dus) vanaf 10:00 11:00u Nederlandse tijd te bezichtigen zijn op de site zelf, maar zo te zien krijg ik hem hieronder ook ge-embed, dus u hoeft geen kant op:

Waarom ben ik daar eigenlijk zelf niet bij?

Sprietjes

Sprietjes rond2

Ja, dat kan ik dus ook hè, onwaarschijnlijk gecompliceerde schriften bakken. Naar aanleiding van Victors Nalba* hieronder was ik eens in wat kartonnen dozen gedoken, en trof daar een experiment waarvan ik alweer half vergeten was dat ik het had gefabriceerd. Op zich ook niet mijn opwindendste creatie want vééls te regelmatig, maar toch wel leuk qua principe.

* Instant update: zojuist heeft Victor zijn variant Paenalba aan de wijde wereld blootgegeven.

Sprietjes aantekeningen
Oude aantekeningen

Ik ben notoir onfantasierijk wat namen voor mijn schriften bedenken betreft en dus heet het Sprietjes. Takke[n]schrift mag wat mij betreft ook. Alle letters bestaan net als bij Nalba uit een drietal basisbestanddelen, die per woord tegen elkaar aan geplaatst worden, als een soortement takken dus.

Sprietjes 1234
De basisbestanddelen

Sprietjes alfabet
Het alfabet. Q en X zijn er lekker niet.

De eerste letter van elk woord wordt tegen een verticale stok aan geplaatst (die ook als leesteken dienst kan doen) en de overige letters zodanig aangepast dat ze mooi op elkaar aansluiten. Een voorbeeldtekstje ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

Sprietjes tekst
Mag u zelf uitpuzzelen, wat hier staat.

Waar je dan bijvoorbeeld weer dit mee kunt doen:

Sprietjes
Krommespijkerschrift

En tevens (alsook potentieel leuker want levendiger), een versie met gebogen takken. Hier hetzelfde woord in hoekige en ronde versie onder elkaar:

Sprietjes rond
Wat in rechte en ronde Sprietjes

Wat met terugwerkende kracht vrij leuk laat zien hoe ik indertijd tot de vormen voor Lineair D ben gekomen:

blanke-top
Lineair D

Dat nog steeds niet af is, nee.

Update: Omdat jullie allemaal zo graag willen weten hoe je Drabkikker schrijft voor die weergaloze tatoeage om ze deze zomer allemaal steil achterover hun strandkuil in te laten keilen. Nou, zo:

Drabkikker1

Nog een update: Of zo, met vrijere vormen en van beneden naar boven, waterplantstijl:

Drabkikker Waterplant

Nalba

woord

Zoals de frequentere frequenteerders onder u zullen weten mogen mijn gelederen zich in minstens één medeschriftverzinner verheugen, namelijk Victor “Frooi” Voermans. Lang geleden heb ik eens met hem gecommuniceerd over een lusachtig schrift waar ik halverwege de negentiger jaren een worp naar heb gedaan (zie plaatje hieronder) en later in de jaren tweeduizendnul geloof ik nog eens een halflaffe wederopvattingspoging op heb ondernomen, die echter mede door dingen als crashende schijven met hun handdoek in de ring zijn blijven hangen.

Lusachtige Karakters 1996

Zo niet Victor, die er onverveerd op voort is gaan borduren, met het vandaag verschenen en erg geslaagde Nalba tot gevolg. Schouwt uzelve dat alles hier aan!

tabel-6

Steve Reich – Different Trains

Toelichting:

[T]ussen 1939 en 1942 moest de componist als kleine jongen met de trein heen en weer reizen tussen New York en Los Angeles – tussen gescheiden ouders. Had hij in diezelfde periode in Europa gewoond, dan had hij op andere treinen naar andere bestemmingen gereden, zo bedacht hij zich vele jaren later.

Taaldrab 29: Aprilschrift

Een nieuw kunstschrift* in wording. Qua basis opgebouwd uit diagonale lijnen, zoals deze maar met vriendelijker rondingen. Letters worden in elkaar geschoven c.q. gesmolten naargelang aanpalendheid. Nog geen naam (suggesties welkom); naders te zijner tijd.

* Is dit een beetje geschikte term voor wat dit is? Ik heb geheimschrift altijd onpassend gevonden, omdat het me hoegenaamd nauwelijks om geheimheid te doen is maar veeleer om het bouwen van een fraai en kloppend systeem. Verzonnen schrift of geconstrueerd schrift dekken op zich de lading maar rollen weinig soepel van de tong. Neografie zou een andere optie zijn, naar analogie van hoe ze het verschijnsel op reddit noemen (tevens ook conscripts, van constructed scripts, maar conscripts zijn al beroepssoldaten dus dat vind ik ook niet bijster sterk.) Kunstschrift draagt misschien weer de dreigende pretentie van kunstzinnigheid, wat ik liever aan de beschouwer laat. Op zich is schrift natuurlijk op zichzelf al voldoende, maar een tikje vaag. Wat dunkt u?

Rare halo

Tja, als je er niet zo into bent is er waarschijnlijk weinig boeiends aan qua visueel, maar in haloland staan de reglementen hier desgewenst een ingetogen vreugdehopsje toe:

9grhalo

In deze foto die ik gisteren nam (klik voor groot) zien we namelijk, behalve het kerkje van Midsland en een ‘gewone’ omhullende halo, tevens een extra minihalootje om de zon. Die zijn aan de zeldzame kant, omdat de verantwoordelijke ijskristallen ongebruikelijk van vorm zijn: met piramidevormige opzetstukjes in plaats van platte kanten. Resultaat: gekke hoeken waarin het licht wordt gebroken, ergo afwijkende afmetingen van de lichtkring. Aangezien de omhullende halo standaard rond de 22° radius zit, moet het kleine ringetje hierboven wel de 9°-halo zijn.*

Had ik nog niet eerder in het echt gezien! (Technisch gesproken nog steeds niet, want ik zag ’m pas toen ik terug thuis mijn foto’s nog eens beter bekeek.)

* Update: Gecommuniceerd met Les Cowley van Atmospheric Optics, en hij bevestigt mijn vondst. Puiksels.

Dystopische bui

Het is niet mijn beleid om al te vaak stil te staan bij hoe kut het met de planeet gaat, maar de laatste tijd schrik ik wel weer erg van de berichten over wat er allemaal met de natuur aan het gebeuren is, en dat ik daar zelf vrolijk aan meewerk. Bah. Een greep:

Plasticbolletjes.jpg

  • Nederland wordt vol graflelijke loodsen gebouwd omdat al die internetbestellingen ergens moeten worden opgeslagen:

Svalbard.jpeg

Goed bezig hoor, met ons allen.

Nami

Bezig doende aan een nieuw schriftsysteem dat ik vorige week spontaan voor ogen kreeg gezweefd. Het bestaat uit een soort verticale kolommen waarin links en rechts zigzaggende patronen zijn aangebracht, met een eigenaardig-lelijke maar toch ook weer aangename esthetiek tot gevolg. Houtsnijwerkig, of tactiele-Inuït-kaart-achtig. Zoiets:

Hier staat nog niks, omdat ik eerst bezig ben te inventariseren welke vormen prettig werken om er een alfabet van te bouwen, maar dit is het idee. Ondertussen stelt Absent Martian als naam Nami voor want dat betekent ‘golf’ in het Japans (als in tsu-). Wel, why ook not, al kan ik nog niet beloven dat het eindresultaat er ook inderdaad als golven uit gaat zien.

Nadere hoogtes hou ik u op!

Schellak

Geïnspireerd door de jaloersmakende filmpjes van Clickspring (de man die onder andere al enkele jaren bezig is aan een zo ambachtelijk mogelijke replica van het Antikytherading) de bevlieging gekregen om eens mijn eigen Oostindische inkt te maken.

Ziet er namelijk nogal makkelijk uit. Recept vermeldt roet, water en schellak. Kinderspel. Okee. Schellak kopen dus. Rondgoogelen wat dat überhaupt eigenlijk is (een afscheidsel van luizen, blijkt), dingen vernemen als dat de lichte soort wordt aangeduid als ‘blond’, zakje bestellen op internet.

Mal spul. Het wordt aangeleverd als losse hard-karamel-achtige schilfertjes, die desgeprobeerd nergens naar smaken en nergens naar ruiken. Totdat je er een vlammetje bij houdt, dan komt er ineens een subtiele geur vrij, die raar genoeg fruitig, snoepjesachtig is. Komt door esters, opperen mijn daartoe strekkende contacten (= Frank).

Goed, die schilfers dus oplossen in water. Blijkt dat dat helemaal niet kan. Verhitten dan? Nee, daar wordt het alleen maar een dikke kauwgkommige massa van. Waar je verrassend lange draden uit kunt trekken, die daarna weer plastic-hard opdrogen.

Heu, maar dat recept dan? Ah, verpoederen. Goed. Stampiestamp in de vijzel, halve kamer onder de rondgesprongen snippers, weer die snoepjesgeur, voorraadje gruis. Lost nog steeds niet op, maar dat doet roet per slot van rekening ook niet. Blijkbaar moet het een soort suspensie worden, opperen mijn (etc.)

Ondertussen vernemen dat schellak wél oplost in alcohol. ’s Anderendaags fles daarvan inslaan bij drogist (‘Het is toch wel voor uitwendig gebruik hè’), en inderdaad: enige uren geduld en schudden later is het resultaat een stroperig potje schellak-lak, dat verleidelijk naar een goedkoop likeurtje ruikt.

Inmiddels al helemaal geen zin meer hebben om roet te verzamelen (het gruis van barbecuekooltjes blijkt niet zwart & fijn genoeg, dus dan moet je een fikkie stoken met een keramieken kom erboven, wat dus in de achtertuin zou moeten onder de welgemeende argusblikken van de buren, hmnèh) en in plaats daarvan lustig aan het lakken slaan met de lak.

Halverwege op het idee komen om er een blaadje bladgoud doorheen te roeren (want wie heeft er nou geen bladgoud in huis), zodat dingen behalve een hoogglanslaag ook nog brokkeltjes glinster meekrijgen.

Tevens na een geruime kwijttijd je macrolensje weer terugvinden, en ziedaar voilà, een hele avond pret!

Repetabs 19 (Bunzing/Cervelaat)

Jaren geleden schreef ik al eens over hoe ik nóg meer jaren geleden “repetabsen” placht te maken: repetitief-abstracte gedichtachtige recitaten met vervreemdende ritmische effecten opgebouwd uit Nederlandse woorden. En dat ik daar altijd nog eens iets mee wil.

Nou, bij dezen dan iets. Repetabs 19, een vierlaags exemplaar dat ik destijds computermatig in elkaar heb gefabriceerd door mezelf over mezelf heen te dubben, nu voor het eerst exclusief met begeleidende tekst!

Kkkoooyyyaaaaaannniiisssqqqaaatttsssiii

Oud geluidsmaaksel aan UKoker toegevoegd. Destijdse toelichting:

Massavermenigvuldiging. Een eenvoudig concept, maar met interessante resultaten: neem een bestaand muziekstuk en plak dat honderden keren over elkaar heen. Het gevolg is een geluidssoep die aanvankelijk totaal amorf lijkt, maar naarmate men langer luistert allerlei subtiele toon- en ritmeverschijnselen begint te vertonen.

Agnetha, Björn, Benny och Anni-Frid – Kålsupare

Niet alleen uw toegenegen Drabfibie telt heden ten dage veertig lentes. Dit liedje op de kop af vandaag ook. Grattis!

Ja nee, Kålsupare was namelijk een van de eerdere werktitels: letterlijk een ‘koolslurper’; bekend van de uitdrukking lika god kålsupare, wat zoveel lijkt te willen zeggen als ‘één pot nat’. Nee, dat verklaart verder niet waarom, nee.