Categorie: Kunst & nijverheid

Kijkparade

Bloginspiratiegebrek. Filmpjesgeschiedenis altijd goed als vuller. Plezier ermee.

IJsland neigt andermaal tot magmaburp.

Er zit soms tergend veel tijd tussen de Antikythera-episoden van Clickspring, maar áls er dan weer eentje verschijnt, is het het wachten ook dubbel en dwars waard.

Muziek van Anna von Hausswolff (met dank aan de desbetreffende mensen die weten wie jullie zijn).

De maker van Rolf maakt ook filmpjes voor Klokhuis.

Na Doe Maar deed Henny Vrienten o.a. The Magnificent 7.

Een hobbit in een tunnel met zijn fluit.

Les Wankers. (Een parodie op Kooples, die het dus wél bloedserieus menen.)

First Aid Kit doet Herman van Veen Leonard Cohen.

Philomena Cunk neemt ons mee in de geschiedenis van the United Britain of Great Kingdom.

Een tafelgesprek in Oeganda tussen een transjongen met ijzeren zenuwen, een interviewer die het midden houdt tussen verbijstering en oprecht-willen-begrijpen, en een laaiende priester die eerst inbelt en vervolgens zelf naar de studio komt met medeneming van enkele stukken fruit om zijn punt kracht bij te zetten.

Ketchup leather. Yay.

Haha, dit is nog best een soort van nuttig. (Geen zorgen, die derdegraads brandwonden zijn afwrijftattoos.)

Een oud nummertje van Dva, het duo dat regelmatig de muziek in de Amanita-spellen verzorgt.

Nederland is armer zonder Evoluon.

Vandaag bereiden wij een krukje.

Opdat wij niet vergeten dat dit heeft plaatsgevonden.

Nee, ook de Piri Reïs-landkaart is geen bewijs van aliens.

De Schist-schijf daarentegen duidelijk wel.

Als je anno 2022 een clip zou moeten maken die 1990 zou moeten voorstellen en je zou hiermee aan komen zetten zouden mensen het over the top vinden maar de clip is dus daadwerkelijk uit 1990.

Het sexy’ste mannenkoortje dat u vandaag onder ogen krijgt.

Kate Bush in het dit jaar te slopen Spookslot op de Efteling.

Een kek portatiefje.

Alsook waterorgel.

Een liedje van veertig Songfestivals geleden.

Een ouwe gangster vertelt.

This is the bagpipe your mother warned you about.

Het lieflijkere werk van Myrkur. (Wie haar afschuwelijketakkeherriewerk prefereert: hiero. Zelf weten.)

Conway’s Game of Life in een fris jasje.

Wombo

Update 6-12: Meer Wombolol bij Victor!

Update 5-12: Hah, kijk, ja, dat kan natuurlijk ook (dank, bezoeker uair01!): bestaande liedteksten gebruiken om de AI mee aan de haal te laten gaan. Haha, nou, wie raadt onderstaand Wombogedicht? (Klik voor vergroting.)

Wombogedicht

~~~~~

Allememachies. De techniek staat voor steeds minder en Roald Dahls Great Automatic Grammatizator is onderhand hoegenaamd werkelijkheid.

Zo kun je op app.wombo.art een willekeurige kreet invullen (“a frog eating too many bananas”, “the birth of a screwdriver”, noem maar op) en er wordt ter plekke een uniek plaatje van gemaakt, dat geregeld griezelig accuraat is (soms iets minder) en vaak nog poermooi ook.

Hoe werkt het? Geen idee precies, maar het is iets met Kunstmatige Intelligentie en Diepe Nep. Er zijn toenemende aantallen programma’s die zulks kunnen, zoals bijvoorbeeld ook DALL-E, dat ik een tijd geleden voorbij hoorde komen in het Nerdland Maandoverzicht (aanrader voor mensen die van nerds en maandoverzichten houden) en This Person Does Not Exist (jup, die gezichten worden dus ter plaatse gegenereerd) en Pixray (dank, reageerder Sarah!).

Wat Wombo zo te zien doet is bestaande plaatjes bij je tekst googelen (zo lijken die Aragorn/Arwen en Philip Glass me vrij direct gebaseerd op voorhanden beeldmateriaal [minus de rook en de cocktails dan], al heb ik de originelen zo gauw niet kunnen achterhalen) en die op een min of meer natuurlijke manier proberen te combineren, plus een kunstzinnig filter eroverheen. Aan sommige van mijn probeersels hierboven is te zien dat het algoritme meer doet dan simpelweg plaatje A en plaatje B naast elkaar zetten, want die Mona Lisa staat echt in de fik en die smurf-achtige blobbels en Jennifer Aniston zitten echt in die pogingen-tot-dodecaëder. Knap verbluffend, als u het mij vraagt. En ja, ook best wat eng.

eddie d

Ik was eens grondig aan het opstoffen geslagen in mijn internetverleden en kwam zo bij hele oude Youtubebezoeksels terecht (240p! gut ja, dat hád je toen), waaronder zich een paar nauwvergeten juweeltjes aandienden. Zoals het werk van eddie d, waar ik in 2010 eens over blogde. Ik mag dit al die tijd na dato nog even hard:

Poem #9
Cuore
Let Me Be Frank

EDIT. Haha, als dit toeval is is het wel heel toevallig: eddies laatste upload is van zes jaar geleden; ik reageer gisteren op een van zijn oude filmpjes, en vandaag verschijnt er spontaan een nieuwe.

Public Domain Review

Gut, blijk ik toch nog niet het hele internet uit te hebben. Ik had namelijk nog niet eerder van The Public Domain Review gehoord, u wel dan? Is een site die juweeltjes aan beeld en geluid van vroeger en nu vergaart die zich – neen! – in het publieke domein bevinden. Geweldig om in te grasduinen. Een onwillekeurige greep:

De enige juiste uitdossing tijdens een pandemie.
Image
Frenologische tips voor een goed huwelijk.
Image
De mode van de toekomst, zoals voorspeld in 1893. Wauw, dit is echt ijzig accuraat.
Image
De technologie van de toekomst, zoals voorspeld in 1899. Hahaha, een electrische schrobber, dat kán helemaal niet.
Image
Pixels avant la lettre.
Oe, en ze hebben ook een boek.

Taaldrab 41: Kitbashing greebles

Heden leer ik twee (of eigenlijk drie) nieuwe Engelse woorden:

Greebles, ook wel nurnies: de overmatig ingewikkelde oppervlaktestructuren van blokjes, vlakken, leidingen en staketsels die je clichématige scifi-ruimteschepen vaak ziet hebben.

Just a moment. Just a moment. I’ve just picked up a fault in the AE-35 greeble.

Kitbashing: hoe propmakers vaak te werk gaan bij het vervaardigen van greebles/nurnies: door de onderdelen (of zelfs de bijelkaarhoudrekjes* daartussen) van bestaande modelbouwkits eclectisch tot iets nieuws te knutselen.

Blijkbaar mag je ook greeblies zeggen.

Nuttige kennis.

* En die heten dan weer sprues. Dank aan reageerder mrklnsprnt voor de aanvulling!

Filmpjes

En het is weer tijd voor een ferme kledder video’s uit mijn onuitputtelijke kijkgeschiedenis! Geniet ervan en dien gerust tips in. Nieuwe toevoegingen plaats ik bovenaan. Blader tussen de verschillende pagina’s met de knopjes onderaan deze post.

Cyriak doet het weer.

En hoe is het onderhand met onze IJslandse eruptie?

Hoe zijn runen precies onstaan? Niet zo simpel als je denkt.

Tijdsdocument van een Engelse pub in de jaren ’50.

Vermakelijk commentaar op dieren. Verlaag de afspeelsnelheid om zijn spitsvondsten beter te waarderen.

Miegakure, een ooit te verschijnen computerspel in 4D.

Rauwe klez’.

Trippige filmpjes, gegenereerd met een text to image-algoritme ofzoiets.

Fermenteermysterie

Goed. Nu weet ik het serieus niet meer, haha.

Verrot Lekker

Van de week ontvang ik anoniem het zelffermenteerkookboek Verrot Lekker in de post, en ik ben er tot op heden niet achter van wie het komt. Zo’n beetje al mijn aannemelijke vrienden en familie zijn al gepolst, en stuk voor stuk ontkennen ze betrokkenheid.

Dus, dan rest me slechts mijn blogpubliek. Biecht op, wie van jullie rekels is hier verantwoordelijk voor?

Wie u ook zij, ik vind het een tof kado. Ik wist weinig over fermentatie, nu iets meer. De makkelijkere recepten komen letterlijk neer op: hak aan stukken en leg geruime tijd in zout water. Het idee is dat de slechte verrotbacteriën daar dood aan gaan en de goede overblijven, met interessante smaken en gezondheden tot gevolg.

Inmiddels staan hier meerdere van zulke experimenten te borrelen in mijn keuken, in daartoe professioneel toegeruste emmers & vazen.

Dus, nu geduld hebben of het een en ander over ca. een week te hachelen valt. Daar gevoeglijk even van uitgaande: veel dank, anonieme verrasser!

Update: Okee, wauw. De aardappeltjes zijn in ieder geval dik geslaagd. Hoefden slechts een etmaal in de pekel, daarna drie kwartier roosteren in de oven (eerst goed afspoelen en droogdeppen) met wat olijfolie en kruiderij naar wens. Zo het fermenteren iets merkbaars met de smaak heeft gedaan, dan louter ten goede, en met de textuur des te meer. Aanrader!

Zinnenverzet II

Wordt het niet weer eens tijd dat ik u mijn complete filmpjeskijkgeschiedenis opdring? Ja hè. Het moet tenslotte wel een beetje leuk blijven, zo’n tweede golf. Welaan dan, pak aan dan. Met dank aan alle eventuele tipgevers in verleden, heden en toekomst. Hou u goed, gezellig en gezond!

Net als de vorige keer zal ik verse aanwinsten bovenaan toevoegen, en om te voorkomen dat uw computer smelt de lijst in meerdere pagina’s ophakken (zie navigeerknoppen onderaan).

  • Een zo fijn mogelijke kerst iedereen!
  • Een hele rare meneer die in een eigenverzonnen taal (zoals ik zei, een hele rare meneer) uitleg geeft over zijn silentizer:
  • Wat er zoal onder een vulkaan schuilgaat:
  • Speciaal voor mensen die liever niet Celine Dion horen zingen: een wonderschone doedelzakcover van My Heart Will Go On:
  • Naar aanleiding van The Queen’s Gambit (aanrader verder) voel ik gelukkig geen enkele aandrang om nu ineens heel erg te willen leren schaken, maar het kijken heeft wel een lichte heraanwakkering van het vergelijkbaar-complexe spel Hive in me ontvlamd:
  • Pretpong:
  • Een coronalied uit de Eerste Golf dat het ook nog prima doet voor de Tweede:

En Wandelclub Hupsa Boys als het Rode Leger

Dit is zo’n dingetje dat me al een leven opvalt, maar niet voldoende om er nu eens helder achteraan te vragen hoe & wat. Filmkenners weten dit uiteraard al sinds heugenis dus grote kans dat ik u weinig nieuws vertel, maar dan weet ik het eindelijk zelf ook eens.

Alien

Namelijk het verschijnsel dat er bij de eventuele opening credits van een film/tv-programma een reeks van de belangrijkste acteursnamen langskomt, waarbij er dan ineens bij de laatste aan wordt toegevoegd welke rol die acteur speelt. “En X als Y.” Linda de Mol. Barry Atsma. Gijs Scholten van Aschat. Birgit Schuurman. En Philip Freriks als Abe Lenstra. Bijvoorbeeld.

Of hier een echt geval, op 0:53 in Indiana Jones and The Last Crusade:

Waarom wordt dat “als huppeldepup” erbij vermeld? En waarom krijgen we dat alleen van de laatste naam in de lijst te weten en van de rest niet?

Nou. Hierom. In het filmwezen is het kneiterbelangrijk op welke plaats een acteur in de lijst genoemd wordt, want geld en poen en doekoe. Billing heet zoiets, het woord zegt het al. Dus, iedereen wil op de eerste plaats, die natuurlijk voor de duurste en belangrijkste acteur is gereserveerd, in casu onderhavicu Harrison Ford. Op de tweede plaats staan is al een stuk sneuer (“Denholm Elliot”? Ohh, die), laat staan op de derde want dan ben je gewoon een van de zovelen die nog volgen.

The Wicker Man

Dus wat moet je dan als Sean Connery ook meedoet, die je natuurlijk niet tussen het grijze grauw wilt plempen maar om overwegingen des pennings ook niet aan de top? Dan plaats je zo’n belangrijke-maar-niet-belangrijkste acteur op de laatste plaats, want paradoxaliter staat de laatste plaats weliswaar later dan de voorlaatste, maar is hij vooraanstaander omdat er niets na staat. Als u me vat. In een rijtje als Annegrien, Fons en Kimberley is niet Fons de tweedst-belangrijkste, maar Kimberley, ook al komt die het derdst. Weet u dat voortaan ook als u nog eens een subtiele sneermail moet aanheffen (aan Annegrien bijvoorbeeld).

Psycho

Wel, en om zo’n ere-eindpositie in de credits dan nog wat extra uniekte te verschaffen kun je er nog iets bij zetten. Doet er in feite geen fluit toe wát er staat. Bekend van James Bond, hadden ze eventueel kunnen doen, maar de traditie is om dan de gespeelde rol te vermelden. Wel zo relevant.

Ik zou niet weten hoe ver die traditie terugreikt; mogelijk ver. Dat weten eerdervermelde filmkenners ongetwijfeld haarfijn, hen kennende compleet met nadere klovingen tussen de Radicaal-Postcitizenkanisten en het Vrijzinnig-Mélièssianistische Handgekleurdcelluloidbroedersgenootschap. Ofzo.

The Spy Who Loved Me