Ik was u nog altijd meer uitleg verschuldigd aangaande het Triplettenschrift voor de ‘taal’ Allophone. Ik leg nog steeds niet uit waarom het zo heet, maar in ieder geval kunt u het nu ontcijferen. Met kleurtjes!
Drabje leert taal
Ik wist wel dat ik het niet van een vreemde had, taal. Maar gewoon van mezelf dus, in pasgeboren versie welteverstaan. Kijk, uit de onlangs in mijn bezit gekomen dagboeken van mijn moeder:
4 februari 1979: Dinsdag 30 januari ontdekte Dirk, dat kleine Dirk aan ’t “praten” was: boe boe ba bo. Duidelijk aan ’t oefenen.
24 mei 1979: Hij doet je nu in alles na. Klakken met z’n tong, hoofd scheef, brr doen met z’n tong tussen z’n lippen (vooral met een hap joghurt in z’n mond). Vandaag zei hij voor ’t eerst woordjes na. Mammammam, pappappap. t.t.t.t. Ontroerend.
zomer 1979, … z’n eerste woordje “die” zeggen (huilend, lachend, vragend, alles is die). […] O ja, in Amsterdam nog naar de dierentuin geweest. Het eerste half uur was enig. Eendjes kijken, wasbeertjes, geluiden nadoen. Kakkak (eenden). De klok doet ie trouwens al maanden na ti-ti. […] Ik ben memmem en Dirk is pappa. De poes heet mew en de hond wff.
8 december 1979: Taal: Bis – vis + iedere voorstelling die op een vis lijkt; koekkoek – koek (alles wat lekker eetbaar is); ballebal – bal, ballon, lamp e.a. bolvormige voorwerpen; mi mi – poes; piepie – vogel; uit – aan. uit. (licht, kleding), ergens in-uit willen; tita, tikke takke – klok.
13 februari 1980: Geliefde uitdrukkingen zijn: Een tee hoppekee, mooi hè, uit […] appetoel (paddestoel – aardappel).
25 april 1980: Taal Dirkje: Pikkiepaas – pindakaas; toffies – pantoffels; jokkert – joghurt; o konijne – speelgoedbeest; pollood – potlood; pikkie pau – egel; o microfone – microfoon; koppe thee – kopje thee; ponan – ?; ool – oor; haal – haar; bellie – bril; dodo – slapen; malelieves – madeliefjes; paleboeme – paardebloemen; sienappel – sinaasappel; paufel – powerful.
30 juli 1980: Dirkje praat als brugman, zegt alles na wat men tegen hem zegt. De meest moeilijke woorden spreekt hij perfekt uit: papegaai, sinaasappel, sap-pers, maaimachine e.d. Hij vormt echt al zinnetjes zoals: Pappa taxi rijden, mamma eten klaar maken, mamma tekenen, Dirkje zand spelen.
13 augustus 1980: Dirkje begint zinnetjes te zeggen. “Mamma komt zo.”
januari 1981: Pappa’s gezicht is gebroken (lijnen) (rimpels), moet je een beetje lijm gebruiken. Kwam hem een keer zoekend naar lijm in de kamer tegen.
4 februari 1981: Opmerking Dirkje: Pappa is een grote baby. Begint hele lange zinnen te zeggen, soms met verleden tijd, en conclusies te trekken. “Gisteren hebben we de kippetjes gezien.” Terugblazen = ballon leeg laten lopen.
augustus-september 1981: Buigbroodje = croissant; prengel = handvat van een paraplu; windzak = scherm van de paraplu; mamma die auto slaapt = dek over de auto heen; speedraam = raam van een speedboot; franse w.c. = w.c. met gat i.d. grond.
18 april 1983: Uitspraak Dirkje tijdens onze ziekte: Nee niet uit onze glazen drinken, dan word je ziek. Dirkje: nou dan drink je toch gewoon uit mijn glas dan word je weer beter.
Nouja, en de rest is geschiedenis.
Een fijne Halloween, kinders.
Shape me!
En de typonerds van Kern Type gaan verder. Ditmaal mag u letters verleidelijke curven geven. Succes maar weer!
Er zijn meer van deze spelletjes op komst, aldus de site. Twitvolg @methodofaction om op de hoogte te blijven.
Borát: De Boy en Bep Stam Show
Moeder en zoon Stam verzorgen u bijna tien minuten onvervalst vermaak.
Zelfvereeuwiging voor Gevorderden
Kitten Mittens
Borát: Onderbroeken
Dette Freesreker lost weer een probleem op.
Tablet
Wat ik nou weer bij het petunia’s wieden aantref. Een hele kleitablet!
De voorzijde leest: DI-ru3-ka, zoon van DI-ru3-ka, {zoon van} DI-ru3-ka, broeder van tu-NIS2 van PU-[ur]-ma4-RE-en-du1-um, betuigt hierbij {z}ijn [onkunde] in […] schrijven(?) van spijker[schrift].
De achterzijde is een beetje enigmatisch: bovenaan staat ta-rabbu-KI7-ku-rum, wat zoiets betekent als “prut-amfibie”. Het woord eronder is nog onduidelijker; ik kan er niets beters van maken dan “tjilp dit”. Zal wel iets mythisch wezen.
Kern me!
Voor de typonerds onder ons (ja, jij daar): test uw esthoptisch vermogen in dit kerning*-spelletje!
* Kerning, in het Nederlands ook ‘overhang‘ of ‘aan-/afspatiëring‘ genoemd: het aanpassen van de onderlinge afstand tussen letters zodat ze prettig voor het oog staan. Zo staat er in het eerste NAVY hieronder veels te veel witruimte tussen de A en de V. Typografen houden pas op met trillen als het eruitziet zoals in de tweede versie.
(via Boing Boing)
Skwerl
Wjo Amsterdam. Ol mooi ste scheve ahl – ej jonge jonge je we a-a-a-a-a-aáal kleine broekie wie ze te spele. Met zo’n klein bril zo jijl zitte te klote, gobe. Wat je krijgt, op gémoment ko ste schote, kijk wat die ah-jonges met die kleine, pijpekoppe kon je wo op-op-op opgese, opge, opgespoten gebied.
Oftewel:
(Want deze kende u nog.)
ffi Deel 3
Nou jaaaa. Moet u nou kijken wat ik van mijn Zweedse connecties krijg! Een Giraldon-ffi-ligatuur-stempeltje! Wat ongelofelijk gaaf!
Tsss. Wat cool. Helemaal speciaal besluiten zoiets voor iemand te gaan maken, dat is toch buitenproportioneel hartverwarmend? Ik ben er helemaal stil van.
Borát: Josje
Kaat en Anna betreuren het verlies van kip Josje.
Canto Ostinato
Aanstaand weekend is alweer de vierde keer dat er in het Orgelpark te Amsterdam het Min of Meer Minimal-evenement wordt gehouden, met werk van gebruikelijke verdachten als Philip Glass, Steve Reich (blijkt vandaag jarig te zijn), Terry Riley, Arvo Pärt en aanverwanten. Erezetel krijgt traditiegetrouw het stuk Canto Ostinato van nog altijd in leven zijnde kluizenaar-in-ruste Simeon ten Holt, uitgevoerd op orgels en piano’s. Er wordt wel een beetje erg mee gekoketteerd met die Canto de laatste tijd (zelfs Youp van ’t Hek zat in de zaal vorig jaar), maar dat doet in het geheel niets aan de schoonheid af. Bezie bijvoorbeeld eens de volgende adaptaties:
Aart Bergwerff doet zijn ding in de Dom (derwisj: Kadir Sonuk):
Oscar Alblas en kompaan doen het op vibrafoon & marimba:
Ivo Janssen doet het helemaal alleen in de Prinsentuin:
En tenslotte, de origineel bedoelde* uitvoering: vier piano’s, integraal en verder niet lull’n:
Dus! Er zijn nog kaartjes. Dankzij die reuzefijne cultuursubsidiestop van onlangs niet zo spotgoedkoop meer als voorheen, maar nog altijd alleszins betaalbaar voor zoiets prachtigs.
Update 8-10-2011: ’t Was weer schitterend (hier een verslagje van orgelliefhebber Hendrik-Jan de Wit), al heb ik met alle respect ook betere uitvoeringen bijgewoond. Een mens wordt kritisch hè.
* Dit blijkt niet helemaal te kloppen: vrijdag kregen we te horen dat de Canto Ostinato in een vroeg stadium Perpetuum heette en bedoeld was voor twee piano’s en orgel. Meneer Ten Holt heeft al die tijd geweten hoe mooi het zou klinken!
Update 18-11-2011: Ook dat klopt niet helemaal. Ik ben Het Woud en de Citadel aan het lezen, en daarin verneem ik dat het stuk niet voor orgel was bedoeld, maar dat bij de première in 1979 de vierde piano wegens budgettaire redenen een electrisch orgeltje was. “Tot grote hilariteit van het publiek.”
Erwin Olaf ontzet Leiden
Zoals ieder waarachtig Nederlander weet is het dit weekend weer Leidens Ontzet geblazen, en dit keer is het 437 jaar geleden dus extra reden tot haring. Behalve dat er bijvoorbeeld een speciale Suske en Wiske is verschenen (Het Lijdende Leiden – Willy zou trots zijn geweest) doet ook Erwin Olaf op zijn eigen karakteristieke wijze een duit in het zakje. Weer van een heel ander kaliber dan gesatureerde natuurtaferelen, maar daarom niet minder eh, dinges. Hier een greep.
De originelen zijn te bezichtigen in de Lakenhal en de Universiteitsbibliotheek, maar bij aanrading niet dit weekend, tenzij u iets met meutes hebt.
Het betere herfstwerk
Heb de indruk dat Lars van de Goor zijn foto’s een héél klein beetje nabewerkt, maar dat geeft helemaal niks. Fraai zijn ze!
Borát: Joris de Komodo
Joris vertelt het een en ander over hoe het is om een komodo te zijn.
ISS vliegt verder
Onweer? Pfft, been there, done that. Ik kijk alleen nog maar uit mijn raampje voor noorderlicht. Of zuider-, dat weet je maar nooit met zo’n aardbol.
Teunis update
Afgelopen vrijdag was de opening van de Teunis Bakker-tentoonstelling. Was erg geslaagd! Zus Clara (& band) zong, vader Dirk en neef Gerard spraken, en de anekdotes en attributen om de schilderijen heen maakten het gebeuren tot een levendig geheel. Wonderlijk om je eigen ouderlijk-huisraad ineens als museumexpositie te zien. Toegegeven: de NEGER glom wel een beetje.
Voor de nader geïnteresseerden zijn er in de tussentijd een paar artikelen verschenen: eentje in het Noordhollands Dagblad, eentje op Oneindig Noord-Holland. en een in het Purmerends Nieuwsblad. Lees ze hier!
Meer updates uit 2017:
- Krantenartikel op Delpher gevonden waarin wordt vermeld dat Teunis een prijs heeft gewonnen voor ’t Kolenmannetje (1926).
- Ik neem aan dat het embargo op het informatieboekje bij de tentoonstelling (pdf) inmiddels wel is verstreken.
Adembenemend eindje vliegen
Google Earth? Hah! Hebben wij niet nodig hier op het ISS. We vliegen er gewoon zelf omheen. Heb je nog coole bliksemeffecten ook.
Let – behalve op de bliksem – onder meer op die groenige band die je aan het randje van de atmosfeer kunt zien. Dat is de zogeheten airglow, een verschijnsel verwant aan noorderlicht.
Drabkikker 