Categorie: Autobio

Letterhakken

Letterhakken deel 2: Zeer interessant

Hak.jpg   T

Goed. De driemaandengrens is met ruime schoot gepasseerd, dus in Drabtermen kunnen we dan voorzichtig van een beklijvende bekoring beginnen te spreken. En wel in het onderhavige geval: het hakken van letters. In natuursteen. Met beitels enzo.

Henkhakhand   Scriptorium

Afgelopen april was ik namelijk op een toffe workshop inzake oude schrijfgerelateerde ambachten, zoals perkament maken, joods kalligraferen en iconen schilderen. Daar was ook Henk Welling, grafisch beeldhouwer uit de diepe achterhoeken van Ulft, die ons een middagje liet bikken en uitgebreid vertelde over zijn prachtige vak.

Henk had ook het een en ander aan eigen werk meegebracht ter illustratie. Oef. Nu ben ik natuurlijk mijn hele leven al een liefhebber van de lekkerdere letter, maar wat deze man maakt is werkelijk om week van in de knietjes te worden. Loepstrakke haksels, gebalanceerd en levendig, sierlijk en vol kracht. Ik kan niet goed uitleggen waarom, maar dit soort vormen brengt mij in een staat van zowel opwinding als ontroering.

Duidelijk dat technische vaardigheid met beitel en klopper één ding is, maar een esthetisch oog nog eens een heel hoofdstuk apart. En daarbovenop een echt innemend mens ook, deze Henk; onbraaf en wars van opsmuk, met een ziel die waarschijnlijk precies maakt dat wat hij maakt zo mooi is, zonder dat het kleverig of zweverig wordt. Integendeel.

Krant

Dus, ik huiswaarts met een rugzak vol begeesterdheid en een buitengewoon knullig bebikt stukje marmer (en de constatering dat ik mijn aantekeningenblok bij de workshop had laten liggen met de eerste aanzetten van mijn zojuist bedachte Aprilschrift erin, maar dat is dankzij Henk allemaal weer goed gekomen – hierover misschien een latere keer want daar hangt nog een leuk muizenstaartje aan). (Update: lees het muizenstaartje hier.)

I
Drabs brakke haksel

Terstond Henks website erop nageslagen en met mijn vader gedeeld, die per slot van rekening de oer-aanwakkeraar van mijn grafofiele vlammetje is en zulks niet minder kan waarderen. Inderdaad, die stond ook met de kaken te klepperen en merkte op: Zeg, maar deze man geeft zomercursussen. Verjaardagskado?

Wohola, dat slaan wij niet af zeg! Nou, en zo kwam het te pas dat ik de begindagen van juli in Ulft en omstreken heb doorgebracht. Henk haat woorden als “passie” (de stenen waar hij in bovenstaand filmpje aan bezig is heeft hij nadien expres in tweeën gebroken) dus ik weet even niet of “inspiratie” dan wel mag, maar dat is wel zo’n beetje de beste samenvatting van de driedaagse cursus. Ik moest me inhouden niet de hele tijd als een hondje om hem heen te hupsen. Jamaar ik vind álles wat je doet geweldig!

Perkins.jpg
Tom Perkins – The Art of Letter Carving in Stone

Welaan. Zo gezaaid, zo geoogst, en nu heb ik zelf een setje beitels in huis gehaald en me een bescheiden hakhoekje in het berghok gebouwd, bijgestaan door het prachtboek The Art of Letter Carving in Stone. Het knullige biksel van april begint langzaamaan op een letter te lijken, al is het duidelijk dat ik nog even een decenniumpje mag dooroefenen voor ik het net zo strak kan als de meester.

Hakhoek   T2.jpg

Een groot genoegen kortom, dus allen dank die mij op dit fraaie pad hebben doen belanden! Vervolgen volgen ongetwijfeld. Als er nog iemand stukjes natuursteen heeft liggen om op te oefenen: van ganser harte.

Letterhakken deel 2: Zeer interessant

Drabsto Ostinato

Sinds 1 jaar of 2 ben ik in alle traagte bezig mezelf sectietje voor sectietje de Canto Ostinato van Simeon ten Holt aan te leren. Ik kan slechts marginaal noten lezen, moet voor elk nieuw stukje door een tergwekkende klunzenfase voor het in mijn vingers zit en mijn toetsgevoel is ronduit houterig, maar over deze eerste ruk tot en met Thema 1 ben ik – mij ten volle bewust van alle leermomentjes – toch best een beetje te spreken.

Voor goede uitvoeringen vervoege men zich uiteraard elders.

Secties 75 tot en met 105 volgen! Ooit.

Update: Allé, dan deze ook maar zé.