[🍇🍏🐻[🐸]
Deze documentaire is alweer een paar jaar oud, maar ze dient wat mij betreft als verplichte kost opgenomen te worden in de Canon van de Waanzin. Schouw toe (betere beeldkwaliteit hier), en schrik niet als uw kaak een paar dagen lang niet meer dicht wil.
Vroolijck Paaschen iedereen!
EDIT: Ik verneem zojuist dat ‘documentaire’ mannelijk is. Nou, dikke pech, dat soort emancipatie doen we dus even mooi niet aan, hier bij Drabkikker.
Ik heb u gewaarschuwd: drukke Drab, en het bloggehalte is dus inderdaad navenant karig. Ter stelping van uw leemte hier dan een greep aantrefsels op de internetten.
Wat je krijgt als je a) een monitor, b) een polarisatiefilter (in casu een 3D-filmbril) en c) een magnetronopwarmbakjedeksel in één lijn houdt.
Ter vergelijking, zonder polarisatiefilter:
Wadde? Hoedoededa? Uitleg hier.
Dat u even niet vergeet dat we in een heelal vol gruisjes rondvliegen, en dat die gruisjes soms lieflijk onze atmosfeer binnen komen dwarrelen. Gelukkig gebeurt dit steevast in Rusland, maar toch.
En dan denk je, ‘Zo zeg! Oh ja dan? Dat was cool! Nou jongens, we gaan maar weer eens aan het werk.’ En dan gebeurt er dit:
Dikke damn! Da’s niet te zuinig. 500 Gewonden, heeft men het inmiddels over. Je snapt ineens die hele dinosaurussen hun punt. Eén maatje groter, zo’n bolide, en de planeet was voor de kakkerlakken geweest.
Voor de duidelijkheid: die explosie is niet het inslaan van de meteoroïde (hij schijnt conveniënt in een meer gedonderd te zijn – gratis gekookte vis!), maar de vertraagde sonische boem. Zoals u weet van onweersbuien lopen beeld en geluid in de natuur nogal uit de pas, en aangezien het onderhavige projectiel naar schatting op een hoogte van zo’n 85 kilometer de dampkring in beukte (grofweg twee en een half keer zo hoog als die ruimtesprong van Felix Baumgartner vorig jaar) moet je met een audiovertraging van ongeveer vier minuten rekenen. Net als je bij het raam was gaan staan kijken, dus zegmaar.
Hell yeah! Mijn betrouwbare onderkofferconnecties bij de Westboro Baptist Church laten weten dat wat elk redelijk denkend mens voor de enig mogelijke uitkomst kon houden waarheid is geworden. Grace Phelps is eruit gestapt, samen met zus Megan.
Kijk, daar wordt de wereld dan weer een beetje aangenamer van. Props & kudos, juffers! En nou mooie dingen met je leven gaan doen.
Ondanks hardnekkige geruchten is uw Drabman niet de enige die zich met geheimtalen & codes bezighoudt. Hier een vermakelijk en elegant interactief uitgevoerd baksel van ene Edward Saperia, genaamd Cryptofloricon. Zeg het met bloemen!
Van BoingBoing begrijp ik dat u uw welgemeende boodschappen rond Valentijnsdag in bloeienden lijve in Londen gaat kunnen lopen aantreffen.
Bekijk ook vooral de Facebook, en er komt mogelijk ook een ècht boek van.
Ja, het moge niet naar veel lijken, dit sombere ochtendschot van bij mijn universiteit achter, maar er valt wel degelijk iets bijzonders te zien.
Die golfvormige wolken daar op de achtergrond, heb ik het over. Ik twijfelde even, maar mijn Reddit-achterban bevestigt dat het wel degelijk gaat om de zogenaamde Kelvin-Helmholtz-golven (genoemd naar Lord “brrr” Kelvin en iemand die Helmholtz heet). En die zijn nogal zeldzaam.
Het golfeffect is op zichzelf niets bijzonders. Het ontstaat zegmaar basaliter doordat twee luchtlagen (of vloeistoffen, noem maar op) langs elkaar heen wrijven, met als gevolg kolkjes (eddies, zoals ze in het Engels zo lief heten). Kijk, zo:
Luchtlagen doen dit de hele tijd, langs elkaar heen wrijven en kolkjes vormen. Alleen merk je daar doorgaans geen klap van omdat lucht nou eenmaal doorzichtig is. Pas als er toevallig een paar behulpzame wolken in de buurt hangen krijg je het fenomeen ook daadwerkelijk te zien.
En dan moet je maar net je camera bij de hand hebben. Zoals ik dan dus. Jippie!
‘vorstwissel (zelfst nw., de ~s) 1. veel voorkomend probleem bij de Nederlandse Spoorwegen, vooral in de winter: Dingdong. Als gevolg van hevige ~ vandaag geen treinen in het hele land, haha, sliep uit! Hoezo, in Siberië doen die dingen het ook gewoon? • 2. wisseling van staatshoofd: Fraaie boel, die ~, daar zit ik nu met mijn Beatrix-euro’s.
Zoals eerder vandaag aangekondigd draagt onze koningin de scepter over aan haar eerstgeborene. Dat wordt wennen, koninginnedag drie dagen te vroeg vieren. Veel heb ik er verder niet over te drabkikkeren; laat ik het bij ondervermelde actie houden die ik altijd wel stoer van ‘r heb gevonden: Bea toen ze nog een Trixje was, met Majoor Bosshardt over de Wallen.
Update: En voor wie dacht dat Beatrix de enige ter wereld is met zo’n opmerkelijk accent, is hier Audrey “ja ik ben op mijn drieënzestigste nog altijd bloedmooi iets op tegen soms” Hepburn:
Reis door een driedimensionaalfractaal. Op vol scherm en HD zetten voor maximaal woahdude-effect. Oppassen met traplopen daarna.
Ook zoiets maken? Dat kan (mits hacknerd & tijd teveel), met Mandelbulb.
Wahaha. Losing My Religion van REM, electronisch gehernotenbalkt van mi- naar majeurtoonladder. Instant heppieblij!
Als Kurt nou gewoon vaker dit soort liedjes had gezongen, danneh, precies.
(Via BoingBoing.)
Where did you guys say you’re staying? Man, dem Indians sure do talk funny.
Nee joh, Anne-Jet en ik gaan al jaren naar het Yleisen Käymälän-pension in Bangkok, hè Anne-Jet?
Ik vermoed dat de spraakverwarring ongeveer hier is ontstaan. Voor wie per ogenblikkelijk een appartement met zwembalkon in Aquaria Grande wil (zo heet het namelijk wél*): sorry, het zijn vooralsnog computerplaatjes.
* Niet. Ze willen dat we ISM Parinee Ohm Tower zeggen. Nee, dat bekt lekker. (Dank, Nynke.)
Ja, dat u niet denkt dat ik overleden ben ofzo, maar jongeheer Drabsnikkel heeft vanaf per ingaande een vet drukke grotemensenbaan als tijdelijke postdoc aan zijn taas hangen, vandaar. De komende negen maanden zal mijn academische baarmoeder bouwen aan een geestesvrucht in het teken van de ouwe Arameeërs, maar dan dus echt oud hè, als in, duizend voor Christus, toen Nederland nog van Pangea moest losdrijven, laat staan de kroket uitvinden. Voor nader geïnteresseerden (in mijn onderzoek, niet de uitvinding van de kroket), lees hier onder subkopje 2.
Maar, zodoende dat het dus naar schatting geregeld zal gebeuren dat er even niets zal gebeuren, hier op dit blog, want dat de tijd kostbaar voortjaagt als de ruiswiekende schaduw der eh, dinges. Wat niet wil zeggen dat ik er niet heus nog wel af en toe zal zijn, daar kent u mij te goed voor.
Tot af en toe, dus!
Voor wie het zojuiste krieken der winter de voltallige lust tot macrameeën ontneemt: geen zorg, u gaat fijn weven. En wel met Schering & Inslag, het nieuwste zotte codewrochtsel van uw aller onderdanige Drabkikker.
Lees er hier alles over!
Wij hadden op een gegeven moment een draak van een kerstdeurmat (van de Action, geloof ik) die als je erop ging staan Ho ho ho! Merry Christmas! riep, maar dan niet met de intonatie van een hartelijke wens, maar alsof het om een stellige overtuiging ging. ‘Kóókwekkers. Dàt is waar het om draait.’ Uiterst bevreemdend. (Zo werd ik ook ooit een keer geholpen door een winkeljuffrouw die ‘Wie kan ik helpen’ uitsprak als een voldongen feit: ‘Dat zijn eidereenden inderdaad.’ Misintonatie. Fascinerend subgebied.)
Maar goed. Wat ik dus al jaren vermoed hè. Die rare kreet van Santa de Kerstman. Ho ho ho. Wat iedereen (inclusief bovenvermelde mat) altijd uitspreekt met lange o’s, alsof het rijmt op fricandeau. Met weer dit soort humor tot gevolg. Is dat nou niet eerder oorspronkelijk bedoeld als de imitatie van een gezellige, holle dikkemannenlach, oftewel met korte ò’s? Hòh hòh hòh?
Right. Er is dus serieus een Wikitikel over Ho ho ho, en het lijkt er verdomd op dat ik gelijk heb:
Ha! Zie je wel. Kijk, deze hulpsanta snapt het ook:
Nou, dat ook de wereld weer uit. Fijne kerstinkopen iedereen!
Drabkikker