Update 8-5: Ik hou de programmering niet bij, dat merkt u wel, want met dank aan reagerisant DirkJan verneem ik dat er vanavond van 9 tot 10 een Radio Doc aan Borát wordt gewijd in de vorm van een geheel nieuwe aflevering en aansluitend documentairetje. Stemt allen uw luisterkringspier af op NPO 1!
En via daarlangs zie ik vervolgens ook dat Rik Zaal daags na plaatsing van ondergelegen blogpost werd geïnterviewd door Frits Spits in diens Taalstaat, en weeks ervoor door Botte Jellema in Nooit Meer Slapen.
Sub-update na tienen: En hier dan Borát nr. 252! Hij’s leuk:
Er verschijnt – het werd potjandrie eens tijd – een boek met cd met hoogtepunten van Borát! En daar dan weer een artikel (pdf) over (webversie hier, met dank aan commenteerder Karel) in de VPRO-gids met aan het woord makers Rik Zaal, Michiel Romeyn, Jet van Boxtel, Marjan Luif en Herman Koch (vlnr). Dank aan de vader voor het doorsturen!
(En dat stukje van met oma in de trein kende u natuurlijk al van hier.)
Ik ga ophouden met elke zwaar overtijdige post te beginnen met Ja nee ik leef nog hoor maar het is druk, maar het is druk, maar ik leef nog hoor. Dingen waar ik het behalve het druk hebben druk mee heb zijn onder meer:
Herinnert u zich dit nog uit 2010? Dat ik schreef over die verkwikkende kwurk van bij de Vlaamse Teletekst dat ze elke regel uit exact evenveel tekens opbouwen om geen enkele andere reden dan dat dat leuk is? En dat mijn trouwe blogvolger Absent Martian daar toen een schep bovenop deed in de vorm van een compleet sonnet dat aan diezelfde voorwaarde voldoet?
Welnu, dat sonnet heeft niet stilgezeten in de tussentijd. Allereerst ontdekte Absent Martian enige tijd geleden tot ons beider prettige verbazing dat Parool-columnist Bob Frommé er in 2012(!) een lovend stukje (pdf) aan had gewijd. En sinds deze week is het sonnet (in licht aangepaste vorm) nu ook te vinden op de portaalpagina van de Leidse opleidingen Nederlandologie.
En terecht, want een dergelijk staaltje vormkunst verdient digitalere bekendheid – wat zeg ik: navolging! Probeert u gerust eens uit of u ook zoiets vaardigs lukt en laat uw inzendingen achter in de commentaren; wie weet zetten we wel een trend!
Ter inspiratie en vermaak hier dan dus ook nogmaals het vermaarde Teletekstsonnet, vanzelfsprekend zoals het een waardig typofiel betaamt in passende layout:
En dan mag dit ook best meteen aan een grotere klok: Absent Martian (die in het dagelijks leven onder het ludieke anagram ‘Martin Baasten’ gaat) dicht ook nog eens bepaald geen misbakken potje Latijn.
Om nog even in de sfeer van puike computerspellen te blijven: wat ik nou toch weer voor moois tegenkom. Het verkeert nog in ontwikkeling maar heeft zelfs voor zijn demo (download ’m hier voor Mac/PC) al prijzen in de wacht gesleept en terecht, want oi, hoe verzinnen ze het toch weer. Of hij, moet ik zeggen, want het is een éénmansproject. Gorogoa heet het, een puzzel/adventure-spel, maar dan met een magisch-realistische twist en totaal uniek qua concept.
De bedoeling is namelijk dat je panelen over elkaar heen schuift, die elk een stukje van het verhaal vertellen en die door middel van onverwachte doorkijkjes en aansluitingen met elkaar kunnen worden gecombineerd (verkeersbord met poort erop wordt echte poort, appel wordt groen door middel van drakenoog, etc.), om zo stap voor stap de hoofdpersoon verder op weg te helpen in zijn avontuur.
Makkelijk is dit allesbehalve, af en toe zelfs op het frustrerende af, maar dat wordt meer dan goed gemaakt door de vindingrijkheid van het idee en de pracht van de (enigszins aan de Codex Seraphinianus doende denkende) handgetekende stijl. Lof en peren, lauweren en schorseneren!
Ergens in de tweede helft van dit jaar moet het complete spel verschijnen. In de tussentijd is hier bijvoorbeeld een interview met de maker Jason Roberts, hier diens blog over hoe hij te werk gaat, en hier vervreemdende denkspelletjes die hij heeft gemaakt voor om de tijd mee te beiden. Ik mag ’m nu al, die gast.
(Oh, en Samorost 3 heeft inmiddels zijn officiële verschijningsdatum op 24 maart aanstaande staan. Komt dat kopen!)
Een ouwetje, dat al sinds dag 1 op Drabkikker staat en zelfs toen al vijf jaar oud was, maar nog altijd uitleg vierg. Blork dus, een schriftsysteem dat kan worden beschouwd als mijn eerste dabbelarij in het principe ‘waarom zou het praktisch zijn als het concept cool is?’ Waarvan akte met verve. Lees alles erover hier!
Mocht het u trouwens bekoren om een tof minimalistisch computerspel met grofweg vergelijkbare (lees: schaamteloos van mij gejat, puur omdat ik even twaalf jaar nodig had om mijn idee online te zetten) visualia te spelen: Mini Metro:
Drabkikkeeeuur, we willen weer eens een nieuwe tááhaaal, jeng jeng jèèhèèèng. Ja ja ja, komt allemaal op zijn tijd. Waarom maakt u er zelf niet gewoon eens een? Hier is een reuze aardige kluit filmpjes van wereldbouwende baardier* Artifexian om u op weg te helpen:
* baardierzn, de ~en 1 (veroud.) iem. die baarden maakt; 2 een Ier met een baard
Bijgiftaanvoeghangsel: Ook kaalkin* David Peterson – creant van onder meer de talen in Het Spel der Tronen en schrijvist van daar dan weer een boek over – weet van de hoed en de vork:
* kaalkinzn, de ~nen 1 iem. zonder baard (niet noodzakelijkerw. van Ierse afk.)
Janee, ik leef nog hoor, maar het zijn weer eens drukke tijden. Hier een intermezzo voor de smachtenden, in de vorm van dit aanstekelijk op de heupen werkende Vlaams-Marokkaanse sha‘bi-hitje van Think of One uit 2000:
Jep, Vlaams. Je hoort het misschien niet meteen met die dikke echo erover, maar tussen de authentieke Arabische zang door zijn de teksten gesteld in lokaal Antwerps.
En als we dan toch bezig zijn kan ik daar meteen uw participatie voor inroepen, lieve bezoekers. Wat ik me namelijk al een sedecennium afvraag: wat zingt men? Een songtekst heb ik in geen velden of wegen kunnen bekennen, en ondanks mijn gedegen kennis van de Vlaamse inboorlinguïstiek kom ik niet verder dan wat flarden. Ook deze iets minder swingende maar stukken beter verstaanbare heruitgave uit 2007 vult slechts ten dele de lacunes in:
Dus! Bent u Antwerpenaar of gewoon puzzelgezind? Doe mee en win helemaal niks! Wat ik er tot dusver van denk te verstaan is het volgende (onzekere zaken in rood; vermoedens staan tussen vierkante haken; dingen waar ik alleen maar een fonetische brei van kan maken tussen slashes):
Couplet (0:06):
Den Antwaarpse shabi
Is nog nie helemaal rond
Eerst even [checken] /Oppenaversunnebiet/
Den Antwaarpse shabi
Het volk is ontevreden
Allemaan is malcontent (2x)
Den Antwaarpse shabi
Refrein:
/Weviere/, Vlomse
Van aafkomst Afrikonse /Reuzewildeketternomieders/ (4x)
Couplet (1:56):
Alles is hier vierkaant
Symmetrisch in ’t kwadroat
Sommigen denken in blokskes
En dat is te verstoan: [Dan ’s] alles evenwichtig
Wie /’nblokganunka/ vallen [… ’n] schone ronde bal
waarmee [da ge moe] spelen [op] alle pleinen overal /emmee/ de wereld
Refrein
Nou. Ga d’r maar aan staan.
Update: Morallé ze jong, da’s percies straf ofwa? Postekik nekeer wa Vloms, bolt van de weerbots onzen Eddy ’t af. Awel moat, de kost en d’n wind vanachter ee!
Update 13-2-2016: En een doos lange hamburgers voor Sylvia en haar invulling van zowat alle lacunes! Geweldig, in één klap vrijwel de hele tekst coherent! Over de rode stukjes twijfelt zij c.q. ik nog een beetje; lees hier voor discussie.
Couplet (0:06):
Den Antwaarpse shabi
Is nog nie helemaal rond
Eerst even shaken [Op de maat van zenne(n) beat]
Den Antwaarpse shabi
Het volk is ontevreden
Allemaan is malcontent (2x)
Den Antwaarpse shabi
Refrein:
De fiere Vlomse
Van aafkomst Afrikonse Reuze-wilde-katten-aanbidders* (4x)
Couplet (1:56):
Alles is hier vierkaant
Symmetrisch in ’t kwadroat
Sommigen denken in blokskes
En dat is te verstoan:
Dan’s alles evenwichtig
Dienen blok [goan’k afvijlen] tot ne schone ronde bal
waarmee da ge moe spelen
op alle pleinen overal en mee iedereen
Nee, niet het langverwachte Deel 2 van deze post (klachten indienen kan bij Sint Procrastinatus van Acedia), maar een heus voor het eerst in drie jaar nieuw ontdekt giga-erorm megaMersennepriemgetal dat we nog niet hadden! Standup-wiskundige Matt Parker praat met ontdekker Curtis Cooper.
…en bestelt het getal in volledig uitgeprinte vorm:
Maar, hoe wéten ze nou dat zo’n onbehoorlijk groot getal een priem is?
Ja, dat u verder niet denkt dat ik niet heel aan het werk ben ofzo, maar die origamibui van laatst blijkt tamelijk persistent. En dat met die stereofoto’s ook. Dus.
Zelf zo’n ding vouwen? Da ken! Het heet een spike ball (maar eigenlijk is het een rombische dodecaëder) en u heeft er maar twaalf blaadjes voor nodig. Die u weer voor een verwaarloosbare inbreuk op uw portemonnee bij ’t Japanse Winkeltje kunt kopen bijvoorbeeld. Tenzij je natuurlijk meteen een voorraad voor zes jaar inslaat. Kuch.
Jahaha, is me dat lang geleden! Ik dacht, ik denk, ik doe weer eens een dot Borátten voor de desgewenste liefhebber in kwestie. Pak ’m beet voor de feestdagen!
En we zijn bij Mark Bischof geweest! Drab sr. en jr. hadden zich gistermiddag – griep of niet – ingeboekt voor een groeptoer in zijn atelier, en dat was meer dan grondig de moeite waard. Wat een prachtmachines staan daar uitgestald, en met wat een liefdevol oog voor schoonheid en detail is alles vormgegeven. Duizenden onderdelen, alles ter plekke in zijn miniwerkplaatsje gedraaibankt, bijgevijld en rondgebogen uit wonderlijke houtsoorten, glanzende legeringen en heldere kogels glas. Alsof je zo een 19e-eeuws verbaziteitenkabinet binnenstapt.
En dan ook nog eens een bijzonder innemende, hartelijke man wezen! Vader raakte na afloop langdurig met hem aan de praat (onder meer over Terschelling, pokhout en de combinatie van beide) en we gingen stilgevallen bijgeïnspireerd ons weegs de regen weer in. Een uiterst de moeite waarde middag, die we gegarandeerd nog eens gaan voortzetten. Dus, komt u alsnog vooral mee!
Toevoegsel: En vroeger had je het fantastische Evoluon, zegmaar de oervoorloper van NEMO maar dan gaver, en daar stonden grote Drab en kleine Drab (konopjes! schijnt laatstgenoemde te pas en te onpas te hebben geroepen) zich destijds ook aan een knikkermachine te vergapen, veel grofstoffelijker in elkaar gesoldeerd maar daarom niet minder biologerend: zie hieronder voor een impressietje rond de tweede minuut. (Bekijk het hele filmpje voor een idee hoe gaaf het daar was.) Het ufovormige gebouw herbergt al decennia geen verwondering meer, maar wat blijkt: de knikkermachine is behouden en staat sinds begin dit jaar functioneel te wezen in het Delftse Science Centre!
Origami! Kent u dat, origami? Niet? Nou, dat bestaat dus! Het heet origami! Moet u eens doen joh, origami! Is leuk!
Kijk deze extreem simpele vlindertjes nou lief wezen.
Of mocht u iets met meer ballen blieven kunt u ook de wiskundige kant op. Zoals bijvoorbeeld deze verrassend onmoeilijke semigestelleerde octaëder uit twaalf blaadjes:
En zo verder te over. Met deze voorraad komt elke aspirant-origast de komende jaren wel door. Meer ideeën? Youtube! Kent u dat, Youtube?
Oeloeloe! Dat zie ik maar weer eens net. Er staat weer een nieuw spel aan te komen van Amanita Design, de Tsjechen achter Machinarium, Botanicula, Questionaut en allerfraaiste aanverwanten.
Samorost 3 is de naam, in navolging van (je verwacht het niet) Samorost 1 en Samorost 2. En het ziet er weer om door allerlei smakelijk gecorrodeerde ringetjes te halen uit allemaal. Wat kunnen mensen toch mooie dingen aan de wereld toevoegen.
Kijk kindertjes, hier danste opa Drab op toen hij nog cool en gelukkig was. Da’s nog eens wat anders hè, dan die empeedrie-muziek van jullie. Deze artiesten hadden tenminste wat te zèggen. Oh sedessa, sedakka, sebiddele dang ding.
(Toevallig iemand contactgegevens van de dame in het rood? Of anders die in het wit? Leila zelf mag ook bellen. Of gewoon iemand die gezellig wil komen rummikubben?)
Dat Sints bruine hulpje in zijn huidige guitige vorm pas omstreeks 1850 is geboren wist u misschien al (pdfpdf.pdf), maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat er voor die tijd geen Zwarte Pieten bestonden. De vroegste vindplaats die ik kon vinden is in de Groninger Courant van vandaag uit 1787. Tja, beste knecht, dat helpt natuurlijk niet echt voor de beeldvorming hè, zo’n bericht.
Alzo eene JEAN PIERRE MURGUET, in de wandelinge genaamd ZWARTE PIET, oud om de 48 Jaar, geboortig van Mastricht, groot circa 5½ voet, zwart haair eenigzints gekruld, zware zwarte wenkbrauwen, mager ende bleek van aangezigt, teder van Ledematen, vlug van gang, spreekende vry goed Nêêrduitsch en Frans, een Timmerknegt van Handwerk, zich zeer verdagt heeft gemaakt van begane Manslag, en die suspicie door zyn ontvlugting heeft vermeerderd en ’er de Justitie grotelyks aan gelegen ligt, dat dezelve in Rechtshanden gerake, zoo is ’t dat de H. Heeren Burgemr. en Raad der Stad Groningen, eene praemie van honderd Silveren Ducatons belooven aan den genen, welke den gezeide JEAN PIERRE MURGUET, of ZWARTE PIET zal weten te ontdekken, zoo dat in Rechtshanden gerake.