Taaldrab 51: Harpuizen

Wie denkt alle Nederlandse woorden nu toch wel een keertje gezien te hebben, rekent buiten de scheepsterminologie. Zojuist lees ik in het boekje Nederland en zijn bewoners (een onderhoudend 19e-eeuws reisverslag door een Italiaan die ons land kwam bezoeken toen dat net een beetje zijn klompen en molens begon in te ruilen voor stoomgemalen enMeer lezen over “Taaldrab 51: Harpuizen”

Taaldrab 50: Merovingisch

Je knijpt toch je handen ineen dat Grote Karel indertijd zijn fijne minuskel erdoor heeft gedrukt zeg. Moet je nou toch kijken hoe mensen voor die tijd schreven. Aanschouw de cardiografische kwaliteiten van het Merovingische schrift: Dank aan achterachter(etc.)nicht Eliza die me op een tochtje schriftgeschiedenis stuurde met de vraag ‘hoe zou ons schrift eruitMeer lezen over “Taaldrab 50: Merovingisch”

Emba P.

Ik checkte gisteravond even snel de wedstrijd Marokko-Frankrijk (puur om te kijken of ik het WK nog wel voldoende aan het boycotten was, u begrijpt) en lag in een kriek om hoe de commenteerder consistent ‘Mbappé’ uitsprak: Em-ba-péé: Dus, ik meteen vol in de steigers van “Dat is niet hoe je geprenasaliseerde consonanten uitspreekt vriend.Meer lezen over “Emba P.”

Turing Tumble

    Dit speeltje heb ik al een aantal jaar op het oog: Turing Tumble, een soortement knikkerbaan waarmee je op analoge wijze kunt simuleren hoe een computer werkt, van supersimpel tot knettercomplex. Vet leuk voor kinderen en veertigplussers met een wollige coronakop. Omdat ik geen kroost heb om als excuus te gebruiken en hetMeer lezen over “Turing Tumble”

Runen in Redbad

Ik was Redbad gaan kijken, een film uit 2018 die in het proto-Nederland van de achtste eeuw speelt, met Franken en Saksen en Friezen en baarden met vlechten en brandstapels vol maagd, u kent het wel. Best onderhoudend voor op een vrijdagavond. Enfin, zo ergens rond minuut 35 houdt de een of andere sjamaan eenMeer lezen over “Runen in Redbad

22–29 sept: Drabkikker exposeert in Rotterdam

Update 26 sept: En we hebben beeld! Foto’s door Olivier Scheffer. ~~~ Update 25 sept: Briljante tekening in Monsieur Hulot-stijl door Vader Senior: ~~~ Update 23 sept: en wij hangen! De opening was gisteravond in een bruisende Witte de Withstraat en retegezellig. Mijn kast vol Lineair D-haksels en -plaksels trok leuk bekijks en leverde allerleiMeer lezen over “22–29 sept: Drabkikker exposeert in Rotterdam”

Phase

Nieuw! De volledige versie (of nou ja, de eerste twaalf uur dan): En voor wie die versie wat te opgefokt-jachtig vindt, hier dan tevens in vertraagde vorm; heeft ook wel zijn charme en brengt bepaalde andere subtiliteiten aan het licht. Klinkt in eerste instantie een beetje als een stel gelobotomiseerde Laven, maar na verloop vanMeer lezen over “Phase”

Taaldrab 49: Singalees

U houdt van krullerige Zuidoostaziatische schriftsystemen, maar u vindt Tamil en Malayalam en Kannada en Balinees bij lange na niet krullerig genoeg? Nou, dat hadden de Singalezen nou ook. Er zou toch echt eens een term moeten komen voor “als iemand hier bij wijze van fictie mee aan zou komen zetten zouden mensen het onrealistischMeer lezen over “Taaldrab 49: Singalees”

Luchtspiegeling

Mijn geboorteland van een afstandje doorheen een verrekijker. Dat het eiland boven de horizon lijkt te zweven komt niet door een stuk hemelkleurig water dat daar toevallig drijft (want dat komt ook voor: zie onderaan deze post), maar door een warm dekentje lucht boven het zeeoppervlak dat zorgt voor een mooi exemplaar van een subtieleMeer lezen over “Luchtspiegeling”

Krokopac

Update bovenaan: Die redundante symmetrie waar ik hierverderop over prakkizeer vind ik eigenlijk bij nader inzien haar charme wel hebben, vooral als je de boel verticaal draait: En ik overweeg inmiddels redelijk serieus de naam Krokopac, vrij naar Fusica’s observatie. Oogt wel lekker Aztekerig ofzoiets. Tweewerf dank! En, om in de Pacmanhoek te blijven, zwaarMeer lezen over “Krokopac”

Taaldrab 48: Klodder

Voort-hersenwaaiend op het concept “schrift met vormen die zo min mogelijk van elkaar verschillen” hier alvast een soortement vergelijkbaar idee waar ik al eens vaker mee heb gespeeld (en waar ik vast de eerste c.q. enige niet mee ben): hoe drastisch kun je lettervormen versimpelen tot ze nog nét hun ontcijferbaarheid behouden? Vrij drastisch, blijkt.Meer lezen over “Taaldrab 48: Klodder”