[🍇🍏🐻[🐸]
Per heden heten wij van Drabkikker niet langer drabkikker.wordpress.com maar drabkikker.com! Met gratis geen reclame! Viert het met reidansen en luitspel!
Ja. En dan willen jullie nu zeker dat ik vaker dan eens per twee maanden iets post zeker. Grmblmnouvooruitdan. Hier, heb een poot van Snorri.
Wauw.
Voor de ritmisch nader geïnteresseerden: dit heet bol, een mnemonische lettergrepentechniek die bedoeld is om tabla mee te leren spelen,* maar dus ook op zichzelf gebruikt kan worden om nietsvermoedende Youtubesurfers mee te verbluffen.
En als je dan de kneepjes een beetje beet hebt kun je door naar dit:
Ter verfijning van uw feestdagen nogereis een lekkere lap filmpjes!
(Duidelijk een fidele snaak overigens, en stil gaande sterk op zeventig één.)
(Ik heb met jazz altijd een beetje van ‘Tof deuntje! Hee, waarom gaan ze er nu ineens random doorheen toeteren?’. Misschien mis ik het punt van jazz ietwat.)
Als talist in lever en pancreas omarm ik dit soort humor uiteraard onvoorwaardelijk.
Via Milfje. Die natuurlijk iedere zelfrespectabele linguofiel dient te kennen.*
Tijd voor de al-een-maand-niks-gepost-post! Een graai uit het strooigoed van mijn afgelopen tijd.
Aaaand it’s gone. Mag niet hè, Ligeti rippen. Jammer. Hier een alternatief:
Recentelijk weer eens een beetje aan het krabbelen in Scriptura Reclinata, waar een paar alternatieve lettervormen uit voort zijn gevloten die me wel bevallen.
Het betreft vooral de c, d, e, f en k (mogelijk ook de a en de o). In hun totdusverre vorm hebben die een open boogje dan wel een schuin dwarsstokje; in de alternatieve versie krijgen ze een horizontaal dekbalkje en/of een soortement van vlag:
Dus dat een woord als ochtendkoffie er dan zo uit komt te zien (oud, nieuw):
Het wel wat nou? Geeft een behoorlijk andere vibe aan het schrift, maar de leesbaarheid komt ervan ten goede zonder zijn pesterige esthetiek te verliezen, en het letterbeeld krijgt een beetje een halverweegse middellijn, à la zoals in de Beneventaanse minuskel of 17e-eeuws Nederlands schrift. Mag ik wel.
Ik wik nog of ik de oude vormen helemaal door de nieuwe wil vervangen, of de keuze laat afhangen van zaken als smaak en ruimtegebrek, anders krijg je op sommige plaatsen misschien wel erg veel vlaggen op een hoop gepropt. We gaan kijken wat werkt.
Doed. Helemaal nooit geweten dat dit voorhanden was: de complete morse-communicatie van de zinkende Titanic. Zegmaar het 1912’se equivalent van de Bijlmerramp-audio, en evenzeer af te raden als u het niet zo op kippenvel heeft.
Let wel, geen van beide uitwisselingen bevatten concrete gruwel: het is juist de afwezigheid ervan die ze zo ijzingwekkend maakt, en de kennis die wij als toehoorder hebben van wat er zich ondertussen afspeelt. Tot op het laatst bewaart Jack Phillips dezelfde zakelijkheid als Yitzhak Fuchs – behalve eventjes tegen het eind (rond minuut 48) als naburig schip de Frankfurt het na honderden herhalingen van de toedracht alsnog bestaat te vragen wat er precies aan de hand is.
Het is een héle lange & trage video (op dubbele snelheid zetten helpt, en het geluid kan uit) maar ik heb hem met benomen adem in zijn geheel uitgekeken.
Update: filmpje!
Die geometrische gifjes die ik af en toe plaats blijken met een grafische programmeertaal te worden gemaakt die Processing heet. Als je er een beetje handig in bent kun je met betrekkelijk bescheiden instructies potentieel heel complexe dingen fabriceren – naar goed voorbeeld van mejuffrouw natuur zelf.
Wel, en omdat ik van werkswege per saldo toch al best wel nogal in het codeerwezen ben verzeild leek het me leuk mijn neus eens in een wat frivolere implementatie te steken. Vreselijk moeilijk blijkt het niet, en uiteraard staat het internet vol toegankelijke turitorials (de kalme stijl van deze jongen bevalt me bijvoorbeeld wel).
Hier dan vol gepaste trots mijn eerste gifprobeerselen, in de vorm van een setje lissajousfiguren:
Lissajousfiguren, zo weet ik sinds vader Drabsenior enkele jaren terug met het wondere boekje Quadrivium uit de hoek kwam, zijn genoemd naar een figuur genaamd Lissajous, en komen neer op het combineren van twee sinusgolfbewegingen, eentje horizontaal en eentje verticaal. Laat een (denkbeeldige) verticale lijn van links naar rechts heen en weer tennissen en een (idem) horizontale van boven naar beneden, en neem het kruispunt van beide. Wat u dan ziet vliegen neemt naar gelang de ritmische verhoudingen tussen de twee sinussen de allerhandste fascinerende vormen aan, uiteenlopend van simpele ellipsen tot gekgeworden krakelingen.
Als de gifjes er niet zo computervernietigend zwaar van werden (die hierboven zijn al dik 20 MB per stuk) zou ik ze langer kunnen laten doordraaien tot fraaiere resultaten. Wat u in plaats hiervan kunt doen is het applicatietje zelf downloaden dat ik ervan gemaakt heb; weegt bijna niets en u kunt het net zo lang laten lopen als u wilt, met bijvoorbeeld plaatjes als dit tot gevolg:
Of voor de echte hekkerds (c.q. vrezers dat ik virussen in mijn programma heb verstopt maar die tutorial heb ik nog niet gehad): installeer zelf Processing (is gratis) en gebruik mijn code.
Update: Meer experimenten in Processing! Ik denk dat ik deze ‘Drabkikker en de meisjes’ noem:
Hij blijft leuk. Bayern, des samma mia!
Voor de gelukkige tienduizend: Dit is dus Rammstein; het bierlied is van Haindling. Die we weer hiervan kennen.
Vracht hoofden uit oude dozen die Drab op dingen placht te plakken toen hij nog Suwati Bar Asini heette.
Hee, ja, dat kan natuurlijk ook, Borátclips op Youtube zetten. Een zekere Kester Voorhof (maar zo heet hij vast niet echt) blijkt hier sinds enige tijd mee bezig. Gêhnag!
Drabkikker