Les 9. Helemaal uitkijken hè, overhoring na afloop.
Taaldrab 7: Vikingnamen
Hoe je als Noorman je kind kunt noemen. Adelaarhulp Godhelmdochter, bijvoorbeeld.
En zo heeft dr. Jakobszoon Kraaienvoorde nog veel meer toffe video’s inzake de Vikingistiek. Over hoe dat met die runen zit bijvoorbeeld. ‘Hee, wat handig, een compleet alfabet om onze taal mee op te schrijven. Kom, laten we de helft van de letters weggooien, mensen zien heus wel of je een ǫ of een æ bedoelt.’
Edit: Ajup, en in de serie Vikings hebben ze dus serieus Þórunn mislezen als Pórunn:
Taaldrab 6: Frooi
Oudgediend jong blogbezoeker annex medetaalverzinner Victor schrijft sinds kort korte verhalen, van lekker absurdistisch gehalte met vleugjes Herman Brusselmans enzo. Leest!
Er was eens een vliegtuig. Dat vliegtuig steeg op. Dat vliegtuig vloog. De lucht werd er zelfs door weggeduwd of zo, zo goed vloog dat vliegtuig.
Dat vloogtieg vluig maar door totdat het niet meer vloog, maar daarna vloog het weer wel. Ik weet nog niet wat er toen even gebeurde, toen het vluigteug even niet meer vloeg, maar vliegen is zeg maar niet wat er gebeurde.
Toen praatten de patiënten met elkaar. Passagier, ik moet passagier zeggen in plaats van patiënten. Het zijn immers geen patiënten, want het vleegtoeg verleent immers geen medische, paramedische en/of verpleegkundige hulp aan haar inzittenden.
(Zoals iedereen weet is frooi uiteraard een leenwoord uit het Eftelings.)
Lente!
Een vrolijk lied van Drs. P door Kabaret Ivo de Wijs.
Taaldrab 5: و
Humor met Arabisch.
Desgewenst werkt de grap ook in het Hebreeuws, Syrisch, Fenicisch, Vroeg Grieks – en uiteraard in de wiskunde:
Taaldrab 4: dt met JP
Een taalkanaal dat ik nog niet kende: dt met JP, vol nuttige tips ter Nederlandse-valkuilvermijding.
Hebben we ’m? Het is dus: Mijn nichtje probeerde tevergeefs te verhullen dat het de pot marmite aan gruzels had laten vallen; Ui, die lust ik niet en Deze banaan is haar beste tijd wel voorbij, dunkt me.
Zo moet het serieus volgens de officiële woordverwijsregels, want nichtjes zijn onzijdig (zoals immers alle verkleinde woorden), uien mannelijk en bananen vrouwelijk.
Voelt niet echt lekker hè? Nee. Dat komt namelijk omdat nichtjes helemaal niet onzijdig zijn, noch een ui specifiek mannelijke associaties oproept of een banaan dat je nou zegt vrouwelijke. De woorden ‘nichtje’, ‘ui’ en ‘banaan’ mogen onzijdig, mannelijk en vrouwelijk zijn, de zaken waar die woorden naar verwijzen doen gans hun eigen ding.
Niet verwonderlijk dan ook dat de officiële regels al geruime tijd worden beconcurreerd door een systeem dat voor veel mensen (vooral in niet-Vlaanderen) stukken logischer aanvoelt: verwijzingen niet baseren op zoiets abstracts als het geslacht van een woord, maar op de veel tastbaardere betekenis ervan:
Hij en die worden gebruikt om te verwijzen naar levende wezens of telbare voorwerpen. Hierbij geldt: hoe meer individualiteit, hoe vaker hij of die de voorkeur krijgt, zelfs als de grammatica het voorschrijft. “Ik vroeg mijn broertje of het meeging” is voor de meeste sprekers onacceptabel. Het wordt juist wel weer gebruikt aan de andere kant van het spectrum: voor stofnamen. Zelfs als het om de–woorden gaat als kleding, muziek of knoflook. Zij ten slotte wordt in de spreektaal alleen voor vrouwelijke personen gebruikt (en voor een enkele koe of kat). Zo is, spontaan en onbewust, een nieuw systeem van voornaamwoordgebruik ontstaan.
Aldus bestudeerd door taalkundige Jenny Audring (wier proefschrift hier uit 2009, en hier de powerpointpdf van de lezing die ze er vorig jaar over gaf op het puike symposium Goede redenen voor foute taal).
Leuk hè, dat evolutie zich ook gewoon in het heden voltrekt.
Mocht u het toch liever op de zwaar verouderde prescriptieve manier willen blijven doen: geslachten opzoeken (janee, van woorden dus dan hè) kan men bijvoorbeeld op Genus.
Taaldrab 3: Ini
Deze is leuk, met volhartige dank aan mijn Egyptische connecties. Een schaaltje met voetjes van zo’n zesduizend jaar oud:
En wat heeft dit met taal te maken? Nou, behalve een keischattig object staan te wezen loopt het bakje tevens als twee druppels water te lijken op de* hiëroglief ini, een pot op poten die, niet verbazelijk, “brengen van spullen” betekent:
Dus dan denk je, wat cool, ze hebben een schaaltje gemaakt dat een hiëroglief uitbeeldt. Ja, behalve dan dat ze in Egypte (of überhaupt nergens) zesduizend jaar geleden helemaal nog geen schrift hadden! De vroegst bekende opduiksels zijn pas van zo’n half millennium later.
Oftewel, het schaaltje is geen kleigeworden hiëroglief, maar andersom! Of, misschien waarschijnlijker: beide gaan terug op dezelfde beeldspraak. Veel intuïtiever dan een letterlijk lopend bakje wordt het immers niet als je “brengen van spullen” wilt uitdrukken.
* Mijn Egyptische connecties en ik vinden allebei dat het het hiëroglief is en dat mensen die de hiëroglief zeggen stom zijn.
Taaldrab 2: Titanium
Taaldrab 1: Smörgås
Wel, nu mijn site dan gantselijc verfrischt ende opghepimpiseert is (goed kijken), misschien dan eens de gepaste gelegenheid voor een nieuw initiatiefje.
Drab houdt van taal, dat weten we allemaal. Maar déélt hij die liefde ook met vlag en wimpel met zijn toegenegen goegemeente? Onafdoende, zijnsdunks! Daarom bij dezen het opgevatte voornemen (zwijg, boeddha’s, ik zei voornemen, niet plan) om jullie, mijn vooral de afgelopen tijd smartelijk tekortgedane kijkblogkindertjes, in het hiernunavolgende gezettelijkertijd eens fijn met een klodder Taaldrab te besmeuren!
Korte berichtjes van taalgerelateerde aard. Schrift-, ook. Of dicht-, doe eens gek. Weetjes, vondstjes, verbazerietjes, etymologietjes, kalligrafietjes, wat mijn pad zoal maar kruist. Of dat van jullie, want suggesties, vragen, inzendingen en hartstochtelijke brieven in het N|uu zijn natuurlijk ook vet welkom!
Leuk, zin in. Hier dan zonder verdere doekjes om de brij het eerste deel in de reeks: waarom Zweden een (soort van) sandwich een smörgås noemen, wat namelijk botergans betekent:
Punt com!
Per heden heten wij van Drabkikker niet langer drabkikker.wordpress.com maar drabkikker.com! Met gratis geen reclame! Viert het met reidansen en luitspel!
Ja. En dan willen jullie nu zeker dat ik vaker dan eens per twee maanden iets post zeker. Grmblmnouvooruitdan. Hier, heb een poot van Snorri.

Tharegidegetegadhideketetom da
Wauw.
Voor de ritmisch nader geïnteresseerden: dit heet bol, een mnemonische lettergrepentechniek die bedoeld is om tabla mee te leren spelen,* maar dus ook op zichzelf gebruikt kan worden om nietsvermoedende Youtubesurfers mee te verbluffen.
* Of nouja, ongeveer dan; check Marijes commentaar voor een accuratere toelichting.
En als je dan de kneepjes een beetje beet hebt kun je door naar dit:
Gorogoa is er!
Mixgreep
Ter verfijning van uw feestdagen nogereis een lekkere lap filmpjes!
- Weer:
- Slagerij van Kampen (de grap werkt beter als je Kuifje kent), nogaltijdgroene jeugdsentimentpercussie van Nederlandse bodem:
- Zelfmaaksel van een tijdje terug: bierbubbels in macrostand:
- Dingen die ervan komen als je met Blinde Schildpad omgaat: Sarah was Ninety Years Old:
- Ook mooi: Ola Gjeilo (met dank aan de desbetreffende betrekkingen):
- Mr.Puzzle recenseert gave puzzels:
- Hij kan die zwoele blik niet helpen, het is gewoon hoe zijn gezicht staat:
(Duidelijk een fidele snaak overigens, en stil gaande sterk op zeventig één.)
- Een video van net geen etmaal:
- Ik heb geloof ik last van fermenteerfascineer, want ik zou oprecht weleens surströmming, casu marzu en/of kiviaq willen proberen
- Wie kan achterhalen in welke rare maat dit liedje staat krijgt een gratis link naar een interview met Aart Staartjes:
- Deze muziek draait mijn vader zijn/mijn hele leven al, maar ik was er nooit toe gekomen me af te vragen wie het is. Ene ‘Mingus’ dus:
(Ik heb met jazz altijd een beetje van ‘Tof deuntje! Hee, waarom gaan ze er nu ineens random doorheen toeteren?’. Misschien mis ik het punt van jazz ietwat.)
- Dat je je op een Youtubekanaal abonneert maar vergeten was dat je je erop had geabonneerd en dat er dan ineens dit soort video’s tussen je suggesties staan en dat je ze dan allemaal gaat kijken:
- Heppie kerst iedereen!
IPA
Als talist in lever en pancreas omarm ik dit soort humor uiteraard onvoorwaardelijk.
Via Milfje. Die natuurlijk iedere zelfrespectabele linguofiel dient te kennen.*
* Nee, dat die zelfrespectabele linguofiel Milfje dient te kennen, niet andersom (al mag dat ook best). Doe anders even duidelijkere betrekkelijke voornaamwoorden hebben, Nederlands.
Double King
Mengelmoes
Tijd voor de al-een-maand-niks-gepost-post! Een graai uit het strooigoed van mijn afgelopen tijd.
- Achterafpretoegift: Hevig interessante gigapodcast over de geschiedenis van het Engels (inclusief alles voorafgaand aan het Engels):
- Terugwerkendekrachtbonus: Juno’s verbluffende voorbijvliegbeelden van Jupiter (uiteraard vergezelzangd door Ligeti):
Aaaand it’s gone. Mag niet hè, Ligeti rippen. Jammer. Hier een alternatief:
- Kneitergave simulatie van de atmosferische waaisels van de afgelopen tijd (of: waarom Londen er vorige maand uitzag als Mordor):
- Toffe MOOC Middelnederlandse literatuur van de Universiteit Antwerpen:
- Op zoek naar een leuk ornamentje voor om uw nek? Voor slechts 1,65 miljoen is deze dzi-kraal de uwe. (Via Blinde Schildpad.)
- Vliegtuig vliegt zijn glorie tegemoet:
- Twee museummedewerkers zingen liedjes met ongerelateerde oude artefacten op de achtergrond:
- Zou dit waar zijn? Naar verluidt liepen Middeleeuwers teen-eerst:
- Hoe Drabkikker piano speelt (aangezien hij tot eergisteren (met dank aan Franca Treur) nog nooit van Klavarskribo had gehoord):
- De Marker Wadden in wording:
- De Grote Harry Bannink-podcast (met dank aan Heleen):
- Wie Harry Bannink is? Gast jonge, hebbu geen stekkie van de fuchsia ofzo juh? Kijk anders dit even ofzo:
- Je kunt er natuurlijk vanalles van vinden (vooral de componist zelf) (en Heleen), maar ik vind ’m kunnen: de Canto Ostinato voor symfonieorkest:
- Voor dat het een onontcijferde taal is weten we best veel van het Etruskisch:
- Cursus ‘hoe jaag ik met mijn catchy deuntje de women on my mind linea recta een blijfvanmijnlijfhuis in’, tactiek 14b: de zwoele blik:
Scriptura Reclinata: alternatieve vormen

Recentelijk weer eens een beetje aan het krabbelen in Scriptura Reclinata, waar een paar alternatieve lettervormen uit voort zijn gevloten die me wel bevallen.
Het betreft vooral de c, d, e, f en k (mogelijk ook de a en de o). In hun totdusverre vorm hebben die een open boogje dan wel een schuin dwarsstokje; in de alternatieve versie krijgen ze een horizontaal dekbalkje en/of een soortement van vlag:

Dus dat een woord als ochtendkoffie er dan zo uit komt te zien (oud, nieuw):

Het wel wat nou? Geeft een behoorlijk andere vibe aan het schrift, maar de leesbaarheid komt ervan ten goede zonder zijn pesterige esthetiek te verliezen, en het letterbeeld krijgt een beetje een halverweegse middellijn, à la zoals in de Beneventaanse minuskel of 17e-eeuws Nederlands schrift. Mag ik wel.

Ik wik nog of ik de oude vormen helemaal door de nieuwe wil vervangen, of de keuze laat afhangen van zaken als smaak en ruimtegebrek, anders krijg je op sommige plaatsen misschien wel erg veel vlaggen op een hoop gepropt. We gaan kijken wat werkt.


Timelapseleut
Het uitzicht vanuit mijn kantoor afgelopen donderdag. Zet ’m op vol scherm en hoogste kwaliteit voor optimaal kijkverpozen.
Bonus uit hetzelfde raam: stereoboog!

WEATHER DELIGHTFUL. FEELING FINE.
Doed. Helemaal nooit geweten dat dit voorhanden was: de complete morse-communicatie van de zinkende Titanic. Zegmaar het 1912’se equivalent van de Bijlmerramp-audio, en evenzeer af te raden als u het niet zo op kippenvel heeft.
Let wel, geen van beide uitwisselingen bevatten concrete gruwel: het is juist de afwezigheid ervan die ze zo ijzingwekkend maakt, en de kennis die wij als toehoorder hebben van wat er zich ondertussen afspeelt. Tot op het laatst bewaart Jack Phillips dezelfde zakelijkheid als Yitzhak Fuchs – behalve eventjes tegen het eind (rond minuut 48) als naburig schip de Frankfurt het na honderden herhalingen van de toedracht alsnog bestaat te vragen wat er precies aan de hand is.
Het is een héle lange & trage video (op dubbele snelheid zetten helpt, en het geluid kan uit) maar ik heb hem met benomen adem in zijn geheel uitgekeken.












