Auteur archief:Drabkikker

Paradijsvogels

Paradijsvogels was in de jaren 90 een tv-serie over excentrieke mensen, maar dan zonder de gladjakkerige hetgaateigenlijkovermijheid van een Rik Felderhof of Ivo Niehe. De maker is namelijk – de zelf ook licht excentrieke – Arnold-Jan Scheer, onder meer bekend van de onbekendere kanten van het Sinterklaasfeest, gegoochel en nog zo vanalles, en die laat de mensenMeer lezen over “Paradijsvogels”

’s Mensen paradox

Toetermesjogge zijn we met ons allen. Ademende strengels tegenstrijd, en daarom tegelijk zo fascinerend. Hoe dat zoal? Voor de wetenschappelijke kant van onze bizarre harsens hange men aan de lippen van rijkbebaard neurobioloog Robert Sapolsky: Kan dergelijks u bekoren, dan mogelijk ook You Are Not So Smart, The Idiot Brain, Sapiens,* Wij Zijn Ons Brein en Thinking, FastMeer lezen over “’s Mensen paradox”

Taaldrab 25: Taalcanon, tweede druk

De Taalcanon, waarvoor ik indertijd een bijdrage heb geleverd over de geschiedenis van ons schrift, zal eerspoeds een (ongewijzigde) tweede druk beleven, dus wie ’m nog niet had, hou ’t in de gaten! Wanneer de verschijntijd precies is weet ik nog niet, maar ondertussen kunt u de site er nog eens leuk op herbladeren en/of/c.q.Meer lezen over “Taaldrab 25: Taalcanon, tweede druk”

Taaldrab 24: Scots

Aflevering van The Allusionist over het Scots, zegmaar het Fries van Groot-BrittanniĂŤ. Verguisd als plat en boers, balancerend tussen dialect en taal, net niet helemaal begrijpelijk voor een nietspreker maar toch voldoende om een eind te komen. Probeer maar eens de vertaling van Harry Potter and the Philospher’s Stone:   Verder lezen hier, woordenlijst daar! TeMeer lezen over “Taaldrab 24: Scots”

Taaldrab 23: Diagonaalschrift

Een welaardig nieuw schrift waar ik een beetje mee loop te pielen. Eenvoudige lettervormen, die er echter lustig op los ligaturiseren zodat het toch tamelijk complex wordt. Móói vind ik het nog niet specifiek; misschien wordt dat beter van meer cursievigheid. Hier in ieder geval een proefje. Het schrift loopt van rechts naar links enMeer lezen over “Taaldrab 23: Diagonaalschrift”

Taaldrab 21: Canntaireachd

Niet alleen Indiase percussie doet aan lettergrepen om muziekklanken weer te geven; ook doedelzakkers blijken zo’n mnemosysteem te hebben. Canntaireachd heet het bij de Schotten (uitspraak), oftewel “chanting”. Het is een soort solfège-systeem, maar dan complexer. Niet alleen worden de basistonen weergegeven, maar ook de bijbehorende zogeheten voorslagen (grace notes, op z’n Engels): de typische korte ‘hikjes’ dieMeer lezen over “Taaldrab 21: Canntaireachd”

Albert de Ruiter

Ik had me bij die stem eerder een soort sjamaan van twee bij drie meter voorgesteld, maar de baard klopt verder vrij aardig met mijn geestbeeld. Hier (links) (of rechts) (hangt ervan af of het onderschrift klopt) (ik neem aan van wel) (ja toch) (waarom zou je dat omdraaien) (nee precies) (lijkt mij ook) danMeer lezen over “Albert de Ruiter”

Taaldrab 19: Willem Wilmink

Janee, dit is uiteraard Edwin “als kind vond ik dit altijd doodeng” Rutten, maar de teksten zijn van Willem Wilmink en het verrast me nu pas hoe goed in hun eenvoud die zijn. Er is indertijd een krappe honderd van deze Klokhuis-orgelliedjes opgenomen, blijkens de Grote Harry Bannink Podcast (want die componeerde dan weer het deuntje)Meer lezen over “Taaldrab 19: Willem Wilmink”