Auteur archief:Drabkikker

Nami

Bezig doende aan een nieuw schriftsysteem dat ik vorige week spontaan voor ogen kreeg gezweefd. Het bestaat uit een soort verticale kolommen waarin links en rechts zigzaggende patronen zijn aangebracht, met een eigenaardig-lelijke maar toch ook weer aangename esthetiek tot gevolg. Houtsnijwerkig, of tactiele-Inuït-kaart-achtig. Zoiets: Hier staat nog niks, omdat ik eerst bezig ben teMeer lezen over “Nami”

Schellak

Geïnspireerd door de jaloersmakende filmpjes van Clickspring (de man die onder andere al enkele jaren bezig is aan een zo ambachtelijk mogelijke replica van het Antikytherading) de bevlieging gekregen om eens mijn eigen Oostindische inkt te maken. Ziet er namelijk nogal makkelijk uit. Recept vermeldt roet, water en schellak. Kinderspel. Okee. Schellak kopen dus. RondgoogelenMeer lezen over “Schellak”

Repetabs 19 (Bunzing/Cervelaat)

Jaren geleden schreef ik al eens over hoe ik nóg meer jaren geleden “repetabsen” placht te maken: repetitief-abstracte gedichtachtige recitaten met vervreemdende ritmische effecten opgebouwd uit Nederlandse woorden. En dat ik daar altijd nog eens iets mee wil. Nou, bij dezen dan iets. Repetabs 19, een vierlaags exemplaar dat ik destijds computermatig in elkaar hebMeer lezen over “Repetabs 19 (Bunzing/Cervelaat)”

Kkkoooyyyaaaaaannniiisssqqqaaatttsssiii

Oud geluidsmaaksel aan UKoker toegevoegd. Destijdse toelichting: Massavermenigvuldiging. Een eenvoudig concept, maar met interessante resultaten: neem een bestaand muziekstuk en plak dat honderden keren over elkaar heen. Het gevolg is een geluidssoep die aanvankelijk totaal amorf lijkt, maar naarmate men langer luistert allerlei subtiele toon- en ritmeverschijnselen begint te vertonen.

Agnetha, Björn, Benny och Anni-Frid – Kålsupare

Niet alleen uw toegenegen Drabfibie telt heden ten dage veertig lentes. Dit liedje op de kop af vandaag ook. Grattis! Ja nee, Kålsupare was namelijk een van de eerdere werktitels: letterlijk een ‘koolslurper’; bekend van de uitdrukking lika god kålsupare, wat zoveel lijkt te willen zeggen als ‘één pot nat’. Nee, dat verklaart verder niet waarom, nee.

Japans/Chinees schilderwerk

Zojuist hedenmiddag koop ik in het magischste antiekrommelwinkeltje van Leiden twee fraaie Aziatische schilderstukjes. Fijn penseelwerk op een soort stof-achtig papier,* iets kleiner dan A4 van formaat en naar mijn grove schatting een globale eeuw oud. * Of beter: een flinterdun zijdeachtig weefsel dat op het papier is geplakt. Maar meer dan dat ik zeMeer lezen over “Japans/Chinees schilderwerk”

Taaldrab 28: Veel taal

Om de feestdagen een beetje educatief mee door te komen. Felicitatoire schreeuwuit naar het zesjarig bestaan van mijn taluele blogcurrenten Milfje Meulskens. Een taalmaakster (ze bestaan!) die verstand van wanten heeft. Bonuspunten voor wie haar moedertong raadt. Ook Frituur en Lauriertje praten over taal. Orokin dan wel Tenno, een zeldzaam voorbeeld van een fictieve taalMeer lezen over “Taaldrab 28: Veel taal”

Taaldrab 26: Homosapien

In een goed verstopte voetnoot gewaagde ik een tijdje terug al eens over het gebruik van homo sapien door mensen die denken dat de ‐s een meervoudsuitgang is, met als voorbeeld bijvoorbeeld dit hahalachenfilmpje. Blijkt dat de misinterpretatie al vet veel langer terug gaat dan ik dacht, tot minstens dit new wave-hitje uit 1981 vanMeer lezen over “Taaldrab 26: Homosapien”

Uilleann pipes

Lang niks gepost hè. Nee. Nou, hier dan een vent die doedelzak speelt in zijn badkamer. Meerbepaald de Uilleann pipes uit Ierland, waar je zelf niet op hoeft te blazen, maar met je elleboog (uilleann in het Iers – je raadt het niet) een balg bedient. Nodeloos te vermelden dat ik zo’n ding wil hebben.Meer lezen over “Uilleann pipes”

Drabsto Ostinato

Sinds 1 jaar of 2 ben ik in alle traagte bezig mezelf sectietje voor sectietje de Canto Ostinato van Simeon ten Holt aan te leren. Ik kan slechts marginaal noten lezen, moet voor elk nieuw stukje door een tergwekkende klunzenfase voor het in mijn vingers zit en mijn toetsgevoel is ronduit houterig, maar over deze eersteMeer lezen over “Drabsto Ostinato”

Vermeer de fotograaf

Dat je weleens hoort gonzen dat Johannes “nee dat is geen parel” Vermeer een camera obscura gebruikte, want dat er bijvoorbeeld helemaal geen schetsen zijn te vinden onder zijn schrikbarend fotorealistische schilderijen. Dus dat hij die dus kennelijk op de een of andere manier meteen in kant en klare vorm aan het doek toevertrouwde, watMeer lezen over “Vermeer de fotograaf”