Categorie: Schrift

Eindejaarsverzameling

Nog maar een krappe voortnacht en de jaren 20 breken aan! Ik kijk nu al uit naar de zeppelins, flappers, zeep met radium en een louterende beurskrach links of rechts. Ter afsluiting van het decennium een fijne Drabgreep voor u uit mijn tegenkoomsels van de afgelopen tijd.

  • Lieven Scheire (zo heten Vlamingen zonder dat er iemand raar van opkijkt) zingt Stabat Mater:
    • Baba is You, een jottem hersenkraakspel waarin je de regels moet veranderen om te winnen:

    • Vrolijke hindoestaanse klassieker van Trafassi:

    Klik hier om de hele lijst filmpjes te zien, want hij is vet lang zodat uw computer er mogelijk van vertraagt.

    Letterhakken deel 2: Zeer interessant

    Wauw. Sodeknetter wauw.

    Vorige maand schreef ik over mijn letterhakbelevenissen op de workshops van Henk Welling. Ik hintte daar al even richting het leuke muizenstaartje dat nog aan het verhaal hing, want dat ging namelijk om het volgende.

    zeer interessant instructies.png

    Toevallig was ik precies jarig op dag twee van de cursus in Ulft, en had ik Henk een voorbeeldje laten zien van het soort letters dat ik maak, in casu het onderhavige Aprilschrift waarvan ik immers dankzij hem mijn drabhoofdig latenrondslingeren aantekeningenblok weer veilig terug in bezit had. Komt hij even later aanzetten met een vers geslepen reep marmer, met de voorbeeldtekst (zeer interessant, had ik geschreven) er alvast op gecalqueerd voor me om mee aan de hak te slaan. “Hier, verjaardagskado”. Sjee, wat tof!

    Marmer.png

    Ik daar dus al danig van onder de vleienis, vraagt Henk me op dag drie: Zeg, zou ik die tekst zelf misschien ook mogen gebruiken? Lijkt me leuk om hier in de werkplaats te hangen en dat mensen zich dan afvragen wat er staat, en dat dat dan ‘zeer interessant’ is.

    Sjééee de pee. Mag het een veeder inden daertoe streckenden orificye minder wezen? Alsof, noem eens wat, Maurits Escher terloops tegen je laat vallen “Zeg, ik vind die rombische dodecaëder van jou wel leuk, mag ik die gebruiken?” Wauw.

    Henk Aprilschrift

    En zopas krijg ik bericht van Henk, dat zijn versie van het haksel af is. Kijk dan hoe allememachies mooi, dat is toch om rillingen van te krijgen?* (Facebookpost op Henks Facebook hier.)

    * Ik probeer superlatieven te gebruiken die me niet als een idolate kwijlebabbel laten klinken, maar het lukt niet zo goed. Nou, pech. Moeten mensen maar niet van die mooie dingen maken.

    zeer interessant 3.png

    zeer interessant 2

    Wauw. Ik kan eigenlijk alleen maar een beetje diepgevleid c.q. -geroerd hoofdschudden waar ik het aan verdiend heb. En ik ben tot mijn schaamte nog niet eens begonnen aan de verjaardagsversie (want die T is nog niet af en ik moet soms dingen als werk). Wel, als dit geen incentief is om de hakfakkel brandende te houden!

    Minder krom staan beter wel, is aan te raden.

    Dirk Hakt

    Ma

    Ma Drabkikker 3a
    Drabkikker in Ma

    Ma is de Japanse aanduiding voor ‘negatieve ruimte’ (waar hunnie in d’rlui kunst immers rijkelijk van wanten mee weten) en dat is dan ook het principe achter dit nieuwe schriftsysteemideetje dat ik zoëven had: een schrift waarbij de ruimte tussen de letters de betekenis uitmaakt in plaats van de letters zelf.

    Neem bijvoorbeeld dit proefalfabet:

    Ma proefalfabet

    De blauwe vlakken zijn de ma’s, de negatieve ruimtes die tussen de uiteindelijke letters moeten komen. Dus als je dan Drabkikker wilt schrijven neem je eerst de bijbehorende ma’s uit het alfabet:

    Ma Drabkikker 1

    Vervolgens bouw je lettervormen die er zodanig uitzien dat ze aangrenzenderwijs de desbetreffende negatieve ruimtes veroorzaken:

    Ma Drabkikker 2

    En ten slotte laat je het blauw weg. Beetje sympathiek afspatiëren, en hopla:

    Ma Drabkikker 3a

    Merk op hoe dezelfde letter (r, k) er op verschillende posities in een woord totaal verschillend uit kan lijken te komen zien, omdat het oog van nature denkt dat het naar de zwarte lijnen moet kijken in plaats van naar de ruimtes daartussen.

    Leuk concept wel, niet? Er kan nog uitgebreid gepoetst worden aan slimmere vlakverdelingen en elegantere vormen, maar verplichtingen roepen mij, dus dat een latere keer.

    Letterhakken

    Letterhakken deel 2: Zeer interessant

    Hak.jpg   T

    Goed. De driemaandengrens is met ruime schoot gepasseerd, dus in Drabtermen kunnen we dan voorzichtig van een beklijvende bekoring beginnen te spreken. En wel in het onderhavige geval: het hakken van letters. In natuursteen. Met beitels enzo.

    Henkhakhand   Scriptorium

    Afgelopen april was ik namelijk op een toffe workshop inzake oude schrijfgerelateerde ambachten, zoals perkament maken, joods kalligraferen en iconen schilderen. Daar was ook Henk Welling, grafisch beeldhouwer uit de diepe achterhoeken van Ulft, die ons een middagje liet bikken en uitgebreid vertelde over zijn prachtige vak.

    Henk had ook het een en ander aan eigen werk meegebracht ter illustratie. Oef. Nu ben ik natuurlijk mijn hele leven al een liefhebber van de lekkerdere letter, maar wat deze man maakt is werkelijk om week van in de knietjes te worden. Loepstrakke haksels, gebalanceerd en levendig, sierlijk en vol kracht. Ik kan niet goed uitleggen waarom, maar dit soort vormen brengt mij in een staat van zowel opwinding als ontroering.

    Duidelijk dat technische vaardigheid met beitel en klopper één ding is, maar een esthetisch oog nog eens een heel hoofdstuk apart. En daarbovenop een echt innemend mens ook, deze Henk; onbraaf en wars van opsmuk, met een ziel die waarschijnlijk precies maakt dat wat hij maakt zo mooi is, zonder dat het kleverig of zweverig wordt. Integendeel.

    Krant

    Dus, ik huiswaarts met een rugzak vol begeesterdheid en een buitengewoon knullig bebikt stukje marmer (en de constatering dat ik mijn aantekeningenblok bij de workshop had laten liggen met de eerste aanzetten van mijn zojuist bedachte Aprilschrift erin, maar dat is dankzij Henk allemaal weer goed gekomen – hierover misschien een latere keer want daar hangt nog een leuk muizenstaartje aan). (Update: lees het muizenstaartje hier.)

    I
    Drabs brakke haksel

    Terstond Henks website erop nageslagen en met mijn vader gedeeld, die per slot van rekening de oer-aanwakkeraar van mijn grafofiele vlammetje is en zulks niet minder kan waarderen. Inderdaad, die stond ook met de kaken te klepperen en merkte op: Zeg, maar deze man geeft zomercursussen. Verjaardagskado?

    Wohola, dat slaan wij niet af zeg! Nou, en zo kwam het te pas dat ik de begindagen van juli in Ulft en omstreken heb doorgebracht. Henk haat woorden als “passie” (de stenen waar hij in bovenstaand filmpje aan bezig is heeft hij nadien expres in tweeën gebroken) dus ik weet even niet of “inspiratie” dan wel mag, maar dat is wel zo’n beetje de beste samenvatting van de driedaagse cursus. Ik moest me inhouden niet de hele tijd als een hondje om hem heen te hupsen. Jamaar ik vind álles wat je doet geweldig!

    Perkins.jpg
    Tom Perkins – The Art of Letter Carving in Stone

    Welaan. Zo gezaaid, zo geoogst, en nu heb ik zelf een setje beitels in huis gehaald en me een bescheiden hakhoekje in het berghok gebouwd, bijgestaan door het prachtboek The Art of Letter Carving in Stone. Het knullige biksel van april begint langzaamaan op een letter te lijken, al is het duidelijk dat ik nog even een decenniumpje mag dooroefenen voor ik het net zo strak kan als de meester.

    Hakhoek   T2.jpg

    Een groot genoegen kortom, dus allen dank die mij op dit fraaie pad hebben doen belanden! Vervolgen volgen ongetwijfeld. Als er nog iemand stukjes natuursteen heeft liggen om op te oefenen: van ganser harte.

    Letterhakken deel 2: Zeer interessant

    Talen & schriften

    Mijn Talen & schriften-pagina hing er de laatste tijd nogal flodderig bij, dus ik heb hem weer even opgefratseld, met lekker veel plaatjes. Doe er uw plezier mee!

    Allophone Autorelatieve Code Aprilschrift Backslash Bhaan Blork Blork 3D Boom Bubbels Click Cursief Braille Diagonaalschrift Dirkiaans Driehoekjes Ekpo Ennepu Erlkönigschrift Frummelschrift Glas in Lood Haaks Boom HB3D Heaiaiaans Hexamaze Kiribil Krulkwadraat Lineair D Nami Oud-Vioziaans Quadrosa Rond Futhark Schering & Inslag Scriptura Reclinata Sprietjes Stippelcode t'Isselant Tal Verticaalschrift Vioziaans Waslijnschrift Web Wirwar XOR Zesfebruarischrift Zodiak

    Ik zit nog op een manier te zinnen om dit iconenveld deel van mijn voorpagina te maken ter extra makkelijke bereikbaarheid, maar dan wel zonder dat m’n reguliere blog er te erg door wordt geïnterrimpeerd. Misschien eens een heel andere layout over de boeg gooien; u merkt het wel.

    Sprietjes

    Sprietjes rond2

    Ja, dat kan ik dus ook hè, onwaarschijnlijk gecompliceerde schriften bakken. Naar aanleiding van Victors Nalba* hieronder was ik eens in wat kartonnen dozen gedoken, en trof daar een experiment waarvan ik alweer half vergeten was dat ik het had gefabriceerd. Op zich ook niet mijn opwindendste creatie want vééls te regelmatig, maar toch wel leuk qua principe.

    * Instant update: zojuist heeft Victor zijn variant Paenalba aan de wijde wereld blootgegeven.
    Sprietjes aantekeningen
    Oude aantekeningen

    Ik ben notoir onfantasierijk wat namen voor mijn schriften bedenken betreft en dus heet het Sprietjes. Takke[n]schrift mag wat mij betreft ook. Alle letters bestaan net als bij Nalba uit een drietal basisbestanddelen, die per woord tegen elkaar aan geplaatst worden, als een soortement takken dus.

    Sprietjes 1234
    De basisbestanddelen
    Sprietjes alfabet
    Het alfabet. Q en X zijn er lekker niet.

    De eerste letter van elk woord wordt tegen een verticale stok aan geplaatst (die ook als leesteken dienst kan doen) en de overige letters zodanig aangepast dat ze mooi op elkaar aansluiten. Een voorbeeldtekstje ziet er dan bijvoorbeeld zo uit:

    Sprietjes tekst
    Mag u zelf uitpuzzelen, wat hier staat.

    Waar je dan bijvoorbeeld weer dit mee kunt doen:

    Sprietjes
    Krommespijkerschrift

    En tevens (alsook potentieel leuker want levendiger), een versie met gebogen takken. Hier hetzelfde woord in hoekige en ronde versie onder elkaar:

    Sprietjes rond
    Wat in rechte en ronde Sprietjes

    Wat met terugwerkende kracht vrij leuk laat zien hoe ik indertijd tot de vormen voor Lineair D ben gekomen:

    blanke-top
    Lineair D

    Dat nog steeds niet af is, nee.

    Update: Omdat jullie allemaal zo graag willen weten hoe je Drabkikker schrijft voor die weergaloze tatoeage om ze deze zomer allemaal steil achterover hun strandkuil in te laten keilen. Nou, zo:

    Drabkikker1

    Nog een update: Of zo, met vrijere vormen en van beneden naar boven, waterplantstijl:

    Drabkikker Waterplant

    Nalba

    woord

    Zoals de frequentere frequenteerders onder u zullen weten mogen mijn gelederen zich in minstens één medeschriftverzinner verheugen, namelijk Victor “Frooi” Voermans. Lang geleden heb ik eens met hem gecommuniceerd over een lusachtig schrift waar ik halverwege de negentiger jaren een worp naar heb gedaan (zie plaatje hieronder) en later in de jaren tweeduizendnul geloof ik nog eens een halflaffe wederopvattingspoging op heb ondernomen, die echter mede door dingen als crashende schijven met hun handdoek in de ring zijn blijven hangen.

    Lusachtige Karakters 1996

    Zo niet Victor, die er onverveerd op voort is gaan borduren, met het vandaag verschenen en erg geslaagde Nalba tot gevolg. Schouwt uzelve dat alles hier aan!

    tabel-6

    Taaldrab 29: Aprilschrift

    Enya

    Een nieuw kunstschrift* in wording. Qua basis opgebouwd uit diagonale lijnen, zoals deze maar met vriendelijker rondingen. Letters worden in elkaar geschoven c.q. gesmolten naargelang aanpalendheid. Nog geen naam (suggesties welkom); naders te zijner tijd.

    Alfabet

    Ligaturen

    Vondeling

    Qntal

    * Is dit een beetje geschikte term voor wat dit is? Ik heb geheimschrift altijd onpassend gevonden, omdat het me hoegenaamd nauwelijks om geheimheid te doen is maar veeleer om het bouwen van een fraai en kloppend systeem. Verzonnen schrift of geconstrueerd schrift dekken op zich de lading maar rollen weinig soepel van de tong. Neografie zou een andere optie zijn, naar analogie van hoe ze het verschijnsel op reddit noemen. Kunstschrift draagt misschien weer de dreigende pretentie van kunstzinnigheid, wat ik liever aan de beschouwer laat. Op zich is schrift natuurlijk op zichzelf al voldoende, maar een tikje vaag. Wat dunkt u?