ቁ३ⵥɀ
Hell yeah! Mijn betrouwbare onderkofferconnecties bij de Westboro Baptist Church laten weten dat wat elk redelijk denkend mens voor de enig mogelijke uitkomst kon houden waarheid is geworden. Grace Phelps is eruit gestapt, samen met zus Megan.
Kijk, daar wordt de wereld dan weer een beetje aangenamer van. Props & kudos, juffers! En nou mooie dingen met je leven gaan doen.
Ondanks hardnekkige geruchten is uw Drabman niet de enige die zich met geheimtalen & codes bezighoudt. Hier een vermakelijk en elegant interactief uitgevoerd baksel van ene Edward Saperia, genaamd Cryptofloricon. Zeg het met bloemen!
Van BoingBoing begrijp ik dat u uw welgemeende boodschappen rond Valentijnsdag in bloeienden lijve in Londen gaat kunnen lopen aantreffen.
Bekijk ook vooral de Facebook, en er komt mogelijk ook een ècht boek van.
Ja, het moge niet naar veel lijken, dit sombere ochtendschot van bij mijn universiteit achter, maar er valt wel degelijk iets bijzonders te zien.
Die golfvormige wolken daar op de achtergrond, heb ik het over. Ik twijfelde even, maar mijn Reddit-achterban bevestigt dat het wel degelijk gaat om de zogenaamde Kelvin-Helmholtz-golven (genoemd naar Lord “brrr” Kelvin en iemand die Helmholtz heet). En die zijn nogal zeldzaam.
Het golfeffect is op zichzelf niets bijzonders. Het ontstaat zegmaar basaliter doordat twee luchtlagen (of vloeistoffen, noem maar op) langs elkaar heen wrijven, met als gevolg kolkjes (eddies, zoals ze in het Engels zo lief heten). Kijk, zo:
Luchtlagen doen dit de hele tijd, langs elkaar heen wrijven en kolkjes vormen. Alleen merk je daar doorgaans geen klap van omdat lucht nou eenmaal doorzichtig is. Pas als er toevallig een paar behulpzame wolken in de buurt hangen krijg je het fenomeen ook daadwerkelijk te zien.
En dan moet je maar net je camera bij de hand hebben. Zoals ik dan dus. Jippie!
‘vorstwissel (zelfst nw., de ~s) 1. veel voorkomend probleem bij de Nederlandse Spoorwegen, vooral in de winter: Dingdong. Als gevolg van hevige ~ vandaag geen treinen in het hele land, haha, sliep uit! Hoezo, in Siberië doen die dingen het ook gewoon? • 2. wisseling van staatshoofd: Fraaie boel, die ~, daar zit ik nu met mijn Beatrix-euro’s.
Zoals eerder vandaag aangekondigd draagt onze koningin de scepter over aan haar eerstgeborene. Dat wordt wennen, koninginnedag drie dagen te vroeg vieren. Veel heb ik er verder niet over te drabkikkeren; laat ik het bij ondervermelde actie houden die ik altijd wel stoer van ‘r heb gevonden: Bea toen ze nog een Trixje was, met Majoor Bosshardt over de Wallen.
Update: En voor wie dacht dat Beatrix de enige ter wereld is met zo’n opmerkelijk accent, is hier Audrey “ja ik ben op mijn drieënzestigste nog altijd bloedmooi iets op tegen soms” Hepburn:
Reis door een driedimensionaalfractaal. Op vol scherm en HD zetten voor maximaal woahdude-effect. Oppassen met traplopen daarna.
Ook zoiets maken? Dat kan (mits hacknerd & tijd teveel), met Mandelbulb.
Wahaha. Losing My Religion van REM, electronisch gehernotenbalkt van mi- naar majeurtoonladder. Instant heppieblij!
Als Kurt nou gewoon vaker dit soort liedjes had gezongen, danneh, precies.
(Via BoingBoing.)
Where did you guys say you’re staying? Man, dem Indians sure do talk funny.
Nee joh, Anne-Jet en ik gaan al jaren naar het Yleisen Käymälän-pension in Bangkok, hè Anne-Jet?
Ik vermoed dat de spraakverwarring ongeveer hier is ontstaan. Voor wie per ogenblikkelijk een appartement met zwembalkon in Aquaria Grande wil (zo heet het namelijk wél*): sorry, het zijn vooralsnog computerplaatjes.
* Niet. Ze willen dat we ISM Parinee Ohm Tower zeggen. Nee, dat bekt lekker. (Dank, Nynke.)
Ja, dat u niet denkt dat ik overleden ben ofzo, maar jongeheer Drabsnikkel heeft vanaf per ingaande een vet drukke grotemensenbaan als tijdelijke postdoc aan zijn taas hangen, vandaar. De komende negen maanden zal mijn academische baarmoeder bouwen aan een geestesvrucht in het teken van de ouwe Arameeërs, maar dan dus echt oud hè, als in, duizend voor Christus, toen Nederland nog van Pangea moest losdrijven, laat staan de kroket uitvinden. Voor nader geïnteresseerden (in mijn onderzoek, niet de uitvinding van de kroket), lees hier onder subkopje 2.
Maar, zodoende dat het dus naar schatting geregeld zal gebeuren dat er even niets zal gebeuren, hier op dit blog, want dat de tijd kostbaar voortjaagt als de ruiswiekende schaduw der eh, dinges. Wat niet wil zeggen dat ik er niet heus nog wel af en toe zal zijn, daar kent u mij te goed voor.
Tot af en toe, dus!
Voor wie het zojuiste krieken der winter de voltallige lust tot macrameeën ontneemt: geen zorg, u gaat fijn weven. En wel met Schering & Inslag, het nieuwste zotte codewrochtsel van uw aller onderdanige Drabkikker.
Lees er hier alles over!
Wij hadden op een gegeven moment een draak van een kerstdeurmat (van de Action, geloof ik) die als je erop ging staan Ho ho ho! Merry Christmas! riep, maar dan niet met de intonatie van een hartelijke wens, maar alsof het om een stellige overtuiging ging. ‘Kóókwekkers. Dàt is waar het om draait.’ Uiterst bevreemdend. (Zo werd ik ook ooit een keer geholpen door een winkeljuffrouw die ‘Wie kan ik helpen’ uitsprak als een voldongen feit: ‘Dat zijn eidereenden inderdaad.’ Misintonatie. Fascinerend subgebied.)
Maar goed. Wat ik dus al jaren vermoed hè. Die rare kreet van Santa de Kerstman. Ho ho ho. Wat iedereen (inclusief bovenvermelde mat) altijd uitspreekt met lange o’s, alsof het rijmt op fricandeau. Met weer dit soort humor tot gevolg. Is dat nou niet eerder oorspronkelijk bedoeld als de imitatie van een gezellige, holle dikkemannenlach, oftewel met korte ò’s? Hòh hòh hòh?
Right. Er is dus serieus een Wikitikel over Ho ho ho, en het lijkt er verdomd op dat ik gelijk heb:
Ha! Zie je wel. Kijk, deze hulpsanta snapt het ook:
Nou, dat ook de wereld weer uit. Fijne kerstinkopen iedereen!
Alweer ’n dooienéén onder de muziekpioniers. Dave ‘Take Five‘ Brubeck, 1920-2012. Hier neemt-ie er zeven:
Update 11-12-2012: Yeah yeah, en nou Ravi Shankar weer. Ik blijf niet aan de gang hoor.
Het was met Oerol 1995 dat ik voor het eerst kennis maakte met de muziek van Simeon ten Holt. Kunstenares Linda Verkaaik overspande het Terschellinger duinmeertje Doodemanskisten met tienduizend drijvende kaarsjes, die ’s avonds werden ontstoken.
Een sprookjesachtig gezicht, en het schouwspel werd vergezeld van betoverend kabbelende pianomuziek. Ik was te schijterig om erachteraan te vragen, maar mijn vader niet en zo leerden we dat dit de Canto Ostinato was van ene Simeon ten Holt.
Geen mens die daar indertijd van gehoord had; het stuk was nog lang niet zo’n hype als nu, en toen ik er bij de cd-winkel (een soort van iTunes, maar dan met echte mensen, hu) naar vroeg bleek de box negentig gulden (een soort van- enfin) te kosten, zodat ik van aanschaf moest afzien. Ter compensatie zette mijn vader Opening van Philip Glass op waardoor ik er in één klap twee nieuwe muziekfascinaties bij had, maar dat is een ander verhaal.
Het begon te regenen en één voor één gingen de kaarsjes weer uit.
Simeon ten Holt is dood. Leve Simeon ten Holt!
Zoals ieder jaar ontdekt het internet klokslag november dat er zoiets bestaat als Sinterklaas en gaat het braaf over de rooie over hoe erg dat wel niet is. In die discussie zal ik me hier maar niet mengen, maar het plaatje dat de Reddit-variant van het geschil aanwakkerde is interessant om een hele andere reden:
Bij bewezen de goedkoopste. Wat is dat voor wonderbaarlijk Nederlands?
Bij bewezen. Is dat een soort verminkte vaktaal voor ‘volgens onderzoek’? À la ‘bij uitzondering’? Maar dan moet je toch een zelfstandig naamwoord gebruiken, niet het voltooid deelwoord bewezen? Of moet dat soms een meervoud van bewijs voorstellen?
De kreet blijkt nota bene die van mijn stamsupermarkt te zijn, de Hoogvliet. Hoogvliet is al sinds jaar en dag ‘bewezen de goedkoopste’, getuige hun website.
Aah, maar nu snap ik de ontleding ook. Bewezen hoort niet bij bij, maar bij de goedkoopste. Ze bedoelen ‘bij de winkel die bewezen de goedkoopste is’.
Zo hee. Bij door met behulp van scrutineuze experimenten in daartoe strekkende vakliteratuur publicerende onderzoekers aangetoond verreweg de kromst formulerende, hadden ze beter kunnen zeggen.
Update vanuit de Hoogvliet: Vooruit, als ik had geweten dat er Welkom boven stond had ik iets minder moeite met ontcijferen gehad.
Maar krom blijft het.
De online versie van de Taalcanon waarvan ik eerder berichtte is vandaag de lucht in gezonden. Gaat allen kijken op www.taalcanon.nl! Mijn bijdrage over de geschiedenis van het schrift vindt u hier.
En het boek is inmiddels ook in de winkel verkrijgbaar.
Zoals u weet is mejuffrouw Sandy momenteel de oostkust van Amerika aan het opruigen, maar ze zorgt ook voor mooie bijeffecten. Luchten vol adembenemende halo‘s, welteverstaan. Schouw eens aan wat een hemelpracht!
Meer? Artikeltje hier, artikeltje daar.
Update 2-11-2012. Voor de diehards: de halo’s in laatstvermeld plaatje (een extra opgecontrasteerde versie vindt u hier) zijn, van boven naar beneden:
Om mezelf te citeren: Dat zijn nou van die omstandigheden waarbij ik het woordje awesome wèl gepast vind.
Update 3-11-2012. David Hathaway, de NASA-employee die de foto heeft genomen, laat weten dat hij helaas geen foto’s heeft gemaakt van de rest van de hemel, waar naar verluidt de bijzonnenring de hele horizon omspande en zich 120° bijzonnen en Trickerbogen ophielden. Wel stuurt hij een buitengewoon inzichtelijke simulatie+legenda van het spektakel, verschaft door Les Cowley van Atmospheric Optics. Klik voor volledige versie.
Aanstaande 21 november vindt de presentatie plaats van het boek Alles wat je altijd al had willen weten over taal. De taalcanon. Een vondgroeve barstensvol weetjes over de meest uiteenlopende onderwerpen aangaande taal, van hoe je communiceert met doofblinden tot wat woorden precies zijn, of waarom Chinezen hetzelfde schrijfprincipe gebruiken als de oude Mesopotamiërs. Aan dat laatste heeft uw ondergetekende dienaar een nederige bijdrage geleverd in het hoofdstuk Letters, wat zijn dat eigenlijk?
Update 12-11-2012: En de online Taalcanon is online!
Als kind al vroeg ik me af: als ik politieagent/taxichauffeur/ brandweerman/piloot word, krijg ik dan ook een cursus ‘portofoon ontcijferen’? Ik heb nooit, en tot op de dag van vandaag nog steeds niet, begrepen hoe een mens in vredesnaam in staat is KVHHCwahDstraGGG nul zeven WEWWHHGHH te horen en zonder ogenschijnlijk blikken of blozen te begrijpen dat er een opstootje is bij het Rembrandtplein.
Dan spring je na jaren voorbereiding van een epische negenendertig kilometer hoogte uit een weerballon, hebt een paar passende (potentieel) laatste woorden ingestudeerd, en het enige wat het publiek ervan meekrijgt is een amorfe kakofonie van geblaas en gekraak. Sorry Felix, dat kwam niet helemaal lekker door, kun je dat nog een keer doen?
Waarom is commerciële communicatieapparatuur van zulke baggerkwaliteit?
Antwoord: dat is die apparatuur helemaal niet, het zijn de gebruikers. Elke bruiloftsgast kent het fenomeen ‘tante Bep die de microfoon opeet’: veels te dicht op dat ding gaan staan praten zodat haar leutige ABC-rijmpje als een afgrijselijk vervormd geraas de zaal in tettert. Inclusief kunstgebit.
Afstand houden is het devies, weet je na zo’n ervaring dan ook. Maar wat doen die militairen, kosmonauten en parkeerbeheerders? Die brullen van drie millimeter afstand in hun apparaat!
Dan zou je toch zeggen: a) leer die mensen hoe ze dat ding moeten gebruiken; b) geef ze een ding waar je zo dicht op kunt praten. Die zijn er namelijk. Elke kwelende bakvis bij So You Think You Have A Voice heeft haar microfoon bijkans in haar amandelen en nog steeds perfect geluid. Waarom krijgen luchtverkeersleiders, buschauffeurs en productieplatformoperatoren dan van die afgeragde walkietalkies mee die elk pufje en smakje tot onherkenbare proporties opblazen?
Omdat ze niet willen dat wij meeluisteren, dat is het. Of dacht u dat het toeval was dat die sprong boven Roswell plaatsvond? Weerballon, túúrlijk.
Drabkikker