In een van de boeken die ik beroepshalve redigeer lees ik over dit veertiende-eeuwse mozaïek op de gevel van het Palacio de Pedro I in het Real Alcázar (niet te verwarren met het Fake Alcázar HAHAHA ik ben zo grappig) in Sevilla:
Merk ten eerste op hoe het blauw/witte tegeltjespatroon perspectivisch-gezichtsbedrogmatig dusdanig is ontworpen dat de van benedenaf toekijkende toeschouwer de indruk krijgt naar een horizontaal oppervlak te kijken dat in werkelijkheid verticaal staat, wat al cool is op zichzelf. Maar veel cooler, en evident gejat uit een zeker iemands ideeënhoofd, is dat het tegeltjespatroon geen random doolhofkronkelversiering behelst, maar een Arabische tekst in vierkant Kufi-schrift.
En niet gewoon tekst, maar tekst in tekst! Het blauw is tekst, maar de witte uitsparingen uitgespaard door de blauwe tekst zijn zelf ook weer tekst! In wit! En wel exact dezelfde tekst! Maar dan omgekeerd negatief!
Kufi-schrift wijkt nogal af van standaard Arabisch schrift (zo gebruikt het geen puntjes om identiek-uitziende letters van elkaar te onderscheiden), helemaal in zijn vierkante vorm, dus het is even gepuzzel om de mededeling terug te herleiden, maar er staat ولا غالب إلا الله, wā-lā ghāliba illā Allāh “en er is geen overwinnaar dan God” (schijnblijkelijk het motto van het Nasridische emiraat van Granada), in totaal achtmaal herhaald: rechtop in blauw-op-wit tweemaal aan de rechterhelft van rechts naar links en tweemaal aan de linkerhelft gespiegeld van links naar rechts; ondersteboven in wit-op-blauw datzelfde idem:
Is dat cool of is dat cool? Ik vind het cool.
